شمارهٔ ۹۰۷
هوش مصنوعی: این شعر به آزادی و رهایی از قید و بندهای دنیوی اشاره دارد. شاعر بیان می کند که از کارهای روزمره و افکار مشغولیت‌های دینی و دنیایی آزاد است و به درک عمیق‌تری از زندگی رسیده است. او از تمایلات و آرزوهای مادی و اجتماعی رهاست و به نوعی حیثیت روحی و معنوی دست یافته است. همچنین، او به این نکته اشاره می‌کند که نه از خواسته‌های جوانی و نه از تجربیات پیری وابسته است و از تمامی موانع و محدودیت‌های انسانی آزاد است. در کل، شعر بر آزادی معنوی و رهایی از قید و بندهای دنیوی تأکید دارد.
کار این است که از کارِ جهان آزادیمبه دلی فارغ از اندیشه ی جان آزادیم
هوش مصنوعی: ما آزادیم از دغدغههای دنیوی و به دور از نگرانیهای روحی، با دلی آرام زندگی میکنیم.
فارغیم از هوسِ خواجگی و خیل و حشمبل‌که از نیک و بدِ کون و مکان آزادیم
هوش مصنوعی: ما از آرزوهای دنیوی و تبعیت از دیگران بینیازیم و در واقع از بررسی خوبیها و بدیهای زندگی و جهان اطراف خود آزاد هستیم.
دیده ای سرو که در باغ برآید ز چمنمفرد انیم که چون سروِ روان آزادیم
هوش مصنوعی: به باغ نگاه کن، درخت سروی را میبینی که از بین چمنها به آرامی و با زیبایی بیرون آمده است. من هم مانند آن سرو، آزاد و بیقید و بند هستم.
گه جوان یارِ قدم بودی گه پیرِ دلیلبعد ازین از مددِ پیر و جوان آزادیم
هوش مصنوعی: گاهی جوانی به عنوان دوست و همراه بودی و گاهی به عنوان یک فرد با تجربه. حالا از کمک و پشتیبانی جوانان و پیران بینیازیم.
سرّ هر نه فلک از خلق نهان گو می باشما هم از خلق و هم از سرّ نهان آزادیم
هوش مصنوعی: هر راز و دورنمایی از کیهان از نظر مردم پنهان است. تو باش و در این رازها غرق نشو، ما هم از مردم و هم از این رازهای پنهان رها و آزادیم.
در نگیرد سخنِ دوزخ و جنّت با ماحق گواه است کزین فارغ و زان آزادیم
هوش مصنوعی: سخن دربارهی دوزخ و بهشت به ما ارتباطی ندارد. حق شهادت میدهد که ما از این چیزها بینیاز و آزاد هستیم.
پیش تر بستگیِ ما ز نزاری بودیزو هم آزاد ببودیم و همان آزادیم
هوش مصنوعی: در گذشته، وابستگی ما به نزا و کشمکش بود، اما اکنون هم از آن آزادیم و همچنان آزاد زندگی میکنیم.