شمارهٔ ۹۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی مفهوم واقعی مسلمان و بندگی می‌پردازد. او به این نکته اشاره می‌کند که افرادی که با خداوند توبه می‌کنند، حقیقتاً مسلمانان واقعی نیستند. شاعر به اهمیت عشق و حقیقت در دین اشاره دارد و می‌گوید که باید عشق را تنها در دل‌های پاک ریخت. او بی‌هوشی و نشئگی را به فطرت انسانی نسبت می‌دهد و این حالت را بیانگر اتصال به ذات خدا می‌داند. همچنین به تمایز بین جام‌های حقیقی و ظاهری پرداخته و در انتها، از تجربه‌اش در خرابات صحبت می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که مستان واقعی همان‌هایی هستند که در جستجوی وصال و حقیقت هستند.
مسلمانان مسلمانان مسلمانی کدام است آنکه با ما بشکند توبه چه نام است آن چه نام است آن
هوش مصنوعی: مسلمانان، کدام یک از شما به واقع مسلمان است؟ آیا آن کسی که با ما پیمان خود را میشکند، واقعاً مسلمان است؟ چه نامی برای چنین فردی مناسب است؟
میی کآن را نباید ریخت جز در حلق صاحب دلنه پنهان فاش می¬گویم حرام است آن حرام است آن
هوش مصنوعی: نمیتوان میای را جز در وجود کسی که دلش از عشق پر است ریخت. این کار باید به طور علنی و با صداقت انجام شود، و پنهان کاری در این مورد نادرست و نامناسب است.
مرا بی¬هوشی فطرت چنین مدهوش می¬داردمده دیگر مده دیگر تمام است آن تمام است آن
هوش مصنوعی: این بیت به حالتی اشاره دارد که فرد به شدت تحت تأثیر و شگفتی قرار گرفته و از خود بیخود شده است. این حالت، به نوعی نشاندهنده یک تجربه عمیق و ناب است که خارج از ادراکه و هیچ چیز دیگری نمیتواند آن را جایگزین کند. در واقع، او معتقد است که چیزی فراتر از آن احساساتی که تجربه کرده، وجود ندارد و همین مسأله او را دچار سردرگمی و حیرت کرده است.
کدامین جام و جم چه جم چه جام از من چه می¬پرسینمی¬دانم نمی¬دانم چه جام است آن چه جام است آن
هوش مصنوعی: من نمیدانم که آن جام و آن جم چیست و چه تفاوتی با هم دارند. هر چه میپرسی، من فقط میتوانم بگویم که نمیدانم.
میان ما و جانان جبرئیلی هست می¬دانمبیا تا راست برگویم مدام است آن مدام است آن
هوش مصنوعی: بین من و محبوبم یک فرشته واسطه است، میدانم. بیایید راست بگویم، این حالت همیشه در حال تکرار است.
ز مسجد در خرابات آمدم روزی و پرسیدمنزاری را نمی¬دانم کدام است آن کدام است آن
هوش مصنوعی: یک روز از مسجد به میخانه آمدم و از کسی پرسیدم که نمیدانم نزار (یک شخص خاص) در کجا است و چگونه میتوان او را پیدا کرد.
اشارت کرد و گفت اینک نزاری چون نگه کردمبدیدم خویش را گفتم خوشا مستان خوشا مستان
هوش مصنوعی: او با اشاراتی گفت: «اینک نزاری»، و وقتی که به او نگاه کردم، خودم را دیدم. گفتم: «خوشا به حال مستان!»