شمارهٔ ۹۵۲
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و دلدادگی اشاره دارد و چگونگی تاثیر آن بر جهان را توصیف می‌کند. عشق در تمام ابعاد وجود و هستی نفوذ کرده و دل عاشقان را می‌سوزاند. شاعر از محبت و زیبایی عشق سخن می‌گوید و آن را به عنوان نیرویی قدرتمند و مبرا از نقص معرفی می‌کند. او هشدار می‌دهد که اگر کسی با این عشق آشنا نیست، نباید وارد این راه شود. در نهایت، عشق را به عنوان یک واقعیت واحد و یگانه معرفی می‌کند که فراتر از تمایزها و تفاوت‌هاست.
وه که جهان در گرفت سوزِ دمِ عاشقانکون و مکان درکشید موجِ غمِ عاشقان
هوش مصنوعی: آه که چه وضعی در جهان به وجود آمده است؛ عشق و احساس عاشقان باعث شده که هستی و عالم تحت تأثیر اندوه و غم آنها قرار بگیرد.
غلغلِ اِستبشرُوا در ملکوت اوفتادباز نهان شد عیان آن صنمِ عاشقان
هوش مصنوعی: صوت شادی و خوشحالی در دنیای معنوی به گوش رسید، اما دوباره این معشوقهی پنهان و نهان عاشقان، جوانهای آشکار شد.
عشق به دستِ ازل تا به دوامِ ابدبر فلکِ مستقیم زد علمِ عاشقان
هوش مصنوعی: عشق از آغاز تا بینهایت بهگونهای راستین و مستقیم به دل عاشقان تابیده و نمایان شده است.
چون متحرّک شود موکبِ رایاتِ عشقروحِ امین سر نهد در قدمِ عاشقان
هوش مصنوعی: هنگامی که کاروان عشق به حرکت درمیآید، روح پاک و راستین در پایی که عاشقان میگذارند، فرود میآید.
محرم اگر نیستی پای درین ره منهاز سرِ عَمیا مرو در حرمِ عشاقان
هوش مصنوعی: اگر به راز و محبت راهی نداری، وارد این مسیر نشو. از سرِ نادانی و بیخبری نرو به جایی که عاشقان در آن حضور دارند.
برگذر از ما و من بیش و کم خود مبینزان که کم و بیش نیست بیش و کمِ عاشقان
هوش مصنوعی: از خودت و از آنچه داری فراتر برو و بر نداشتهها و داراییهای خود متمرکز نشو، زیرا برای عاشقان، کم و زیاد اهمیتی ندارد و آنچه مهم است، احساس عشق است.
رنگ دو رنگی مکن کز ازل استادِ کارسکّه ی وحدت نهاد بر درمِ عاشقان
هوش مصنوعی: دو رنگی و نفاق را کنار بگذار، زیرا از آغاز، خالق عشق، سکه ی یکتایی را در دل عاشقان ضرب کرده است.
آینه ی آهنین صورتِ کج‌بین بودسینه ی یک دیگرست جامِ جمِ عاشقان
هوش مصنوعی: آینهای که از جنس آهن است، نمایی از افرادی که دیدگاههای منحرف دارند را نشان می‌دهد. اما در پشت این آینه، دل یکدیگر وجود دارد که مانند جامی است پر از عشق.
کلکِ نزاری کند چهره ی معنی ترازخطِّ خطا کی روی بر قلمِ عاشقان
هوش مصنوعی: دست هنرمندانه و ماهرانه یک شاعر، زیبایی و عمق معنا را به گونهای به تصویر میکشد که هر خطی از آن، درست و بینقص به نظر میرسد. این تصویرگری تنها برای عاشقان و کسانی که دلباختهاند، به تحریر درمیآید.