شمارهٔ ۹۵۸

هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق حقیقی و شرایط آن می‌پردازد. شاعر می‌گوید که عاشق واقعی کسی است که بدون توقع و غرض، نام و مال و جانش را در راه عشق از دست می‌دهد. او انتقاد می‌کند از کسانی که فقط در ظاهر از دینداری و عشق صحبت می‌کنند، بی‌ آنکه عمق معنای آن را درک کنند. شاعر تأکید می‌کند که برای رسیدن به عشق واقعی، باید بر نفس خود غلبه کرد و از هرگونه حرص و طمع دوری کرد. در نهایت، او به سوز عشق اشاره می‌کند که مانند شمعی است که جز سوزاندن خود کاری ندارد.