شمارهٔ ۹۹۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان دل‌تنگی و زخم‌های عشق می‌پردازد. شاعر از سختی‌های دل پرده‌برداری می‌کند و از مسلمانان می‌خواهد که به او کمک کنند. او به عشق و غم‌های ناشی از آن اشاره می‌کند و طعنه‌ای به سختی‌های دل‌باختگی دارد. در این میان، او به دوست داشتن و رابطه‌های عاشقانه اشاره می‌کند که نیاز به احتیاط و درک متقابل دارد. همچنین به انتقاد از عقل و ملامتگرانی می‌پردازد که عشق را نمی‌فهمند و او را به تحمل سختی‌ها یا دوری از زیبایی‌ها دعوت می‌کنند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که عشق و رابطه با محبوب در انزوا و بحران وجود دارد.
آبِ‌روی خود ببردم در میانِ انجمناز چه از من راست بشنو از دلِ بی‌خویشتن
هوش مصنوعی: من در جمع دیگران، آبرویم را میبرم، زیرا از من بهطور مستقیم نشنوید، بلکه از دل بیخیال من بشنوید.
هر زمانم بر سر آمد صد بلا از دستِ دلای مسلمانان خدا را همّتی در کارِ من
هوش مصنوعی: هر لحظه که به پایان میرسد، بلاهای زیادی از دل برایم پیش میآید. ای مسلمانان، از خدا بخواهید که در کارم تلاشی کند.
یار بر من آستین افشان چو سروِ بوستانمن لگدکوبِ جفایِ حلق چون صحنِ چمن
هوش مصنوعی: دوست من با ظاهری آراسته و زیبا همچون سروهای باغ، اما من تحت تأثیر بیوفایی و ظلمی که از او دیدهام، مانند چمنزاری شدهام که بر اثر پاهای سنگین به خمیره درآمده است.
مرحبا با من عرق چینش چه معجز می‌کندآنکه با یعقوب کرد از بویِ یوسف پیرهن
هوش مصنوعی: سلام بر کسی که عرق چینش را به همراه دارد، چه اعجازها که باید انجام دهد آن که بوی یوسف را از پیراهن یعقوب به همراه داشت.
قارنِ صف در نکرده‌ست آن که چشمش می‌کنددر مصافِ دلبری از مژّه‌هایِ پرشکن
هوش مصنوعی: کسی که در میانه صف و جمعیت حاضر نیست، به خاطر اینکه چشمانش متوجه جاذبه و زیبایی معشوق است و از مژگانش میتواند باعث آسیب به دل دیگران شود.
صبرِ من از غمزه‌ی او می‌گریزد هم چنانکدر مقاماتِ وغا افراسیاب از تهمْتن
هوش مصنوعی: صبر من از نگاه او فرار می‌کند، مانند فرار افراسیاب از نبرد با تهمتن.
طاقتِ کوپالِ‌هیجا و چو من بی‌چاره‌ایاحتمالِ ورطه‌ی هجران ندارد ممتحن
هوش مصنوعی: تحمل درد و رنج این چشمهی حیرت برای کسی مثل من که بیچارهام، امکان ندارد که آزمایش جدایی را تحمل کند.
چون کند مجنون ز مکرِ نوفل و دیگر حبیببایدش ناچاره شد با ضدِّ لیلی تیغ زن
هوش مصنوعی: وقتی مجنون از فریب نوفل و دیگر دوستانش به تنگ میآید، ناچار میشود با دشمن لیلی مقابله کند و به جنگ بپردازد.
دوست را با دوست باید بود در خوف و رجایار را با یار باید بود در سرّ و عَلَن
هوش مصنوعی: انسان باید در لحظات سخت و امیدبخش کنار دوستش باشد و نیز در روزهای روشن و تاریک، در خلوت و در میان جمع، حمایت و همراهی یکدیگر را حفظ کنند.
اعتراضِ عاقلان بر عشق مجنون شرط نیستای ملامتگر حجاب از چشمِ خودبین برفکن
هوش مصنوعی: عاقلان نمیتوانند به عشق مجنون خرده بگیرند، پس ای نکوهشگر، حجاب از چشمان خودت بردار و حقیقت را ببین.
یا برو بنشین نزاری چون خردمندان به طوعیا مرو دنباله‌ی چشمانِ مستِ پرفتن
هوش مصنوعی: یا برو به سادگی و آرامش مانند خردمندان زندگی کن، یا اینکه از دنبال کردن چشمان intoxicating و جذاب خودداری کن.
یا تحمّل کردنِ جورِ خطا بینان به طبعیا حذر کردن ز چشم و زلفِ خوبانِ‌ختن
هوش مصنوعی: یا باید سختی‌های ناشی از نادانی و خطای دیگران را تحمل کرد، یا باید از دیدن و نزدیک شدن به زیباییهای دلربا و جاذبههای آنان دوری کرد.