بخش ۴۳ - من کیستم
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق شاعر نسبت به قضاوت‌ها و نظرات دیگران دربارهٔ خود می‌پردازد. شاعر ابراز می‌کند که از انتقادات و حرف‌های بی‌اساس دیگران غمگین نیست و به درون خود تمرکز دارد. او به طور نمادین به مردان بزرگ اشاره کرده و می‌گوید که نگاه آنها (مردان بزرگ) را ندارد، اما نگرانی برای قضاوت دیگران ندارد. شاعر بیان می‌کند که انتقادات، بیشتر از آنکه به او مربوط باشد، ناشی از مشکلات خود افراد است. او به رنج‌ها و دردها در دل خود اشاره می‌کند و در نهایت تصمیم می‌گیرد که از سخن گفتن در برابر انتقادات پرهیز کند تا صحبت‌هایی از او نشنوند. در کل، شعر بر درون‌نگری و بی‌توجهی به قضاوت‌های دیگران تأکید دارد.
مرا خود در اوقاتِ ردّ و قبولنباشد غمِ ترّهاتِ جَهول
هوش مصنوعی: در زمانهایی که مورد تأیید یا رد قرار میگیرم، نگران و غمگین از بیخود بودن و نادانی دیگران نیستم.
اگر سرِّ مردان ندارم نگاهکله سر نبیند دگر سرکلاه
هوش مصنوعی: اگر اسرار مردان را در اختیار ندارم، دیگران نیز نمیتوانند به سرنوشت و رازهای من پی ببرند و من بدون قید و شرط به زندگیام ادامه میدهم.
نیارم به نا محرمان باز گفتچه گویم که با من که این راز گفت
هوش مصنوعی: من نمیتوانم به نا آشناها چیزی بگویم، چون نمیدانم چه بگویم؛ زیرا این راز را کسی با من در میان گذاشته است.
همه هرچه در حقِّ من گفته اندنه از من که از خویشتن گفته اند
هوش مصنوعی: همهچیزهایی که در مورد من گفته شده، به خودشان برمیگردد و نشاندهندهی ویژگیهای خودشان است، نه من.
اگر معترض طعنه ای می زندبه خود بر ز خود هم چو قز می تند
هوش مصنوعی: اگر کسی به تو انتقاد می‌کند، باید به خودت نگاهی بیندازی و ببینی که آیا خودت هم دچار همان اشتباه هستی یا نه.
مرا کس نداند که من کیستمکدامم کجاام کی ام چیستم
هوش مصنوعی: هیچکس نمیداند من چه کسی هستم، از کجا آمدهام و چه ویژگیهایی دارم.
چه بارست بر جانِ پر درد منکه خون شد دلِ ناز پروردِ من
هوش مصنوعی: چه باری بر دوش روح رنجور من است که دل عزیزم به خون نشسته است.
زبس طعنه همواره دل خسته امدلِ خسته در لطفِ حق بسته ام
هوش مصنوعی: دل خستهام به خاطر طعنهها و نیشهای کنایهآمیز، اما در عین حال به لطف و رحمت خداوند دل خود را تسلیم کردهام.
چو از بدوِ فطرت قلم می رودچه بردستِ من بیش و کم می رود
هوش مصنوعی: از لحظه آغاز آفرینش، قلم سرنوشت ورق میخورد و من هیچ قدرتی برای تغییر آن ندارم؛ نه چیزی به آن اضافه میشود و نه چیزی از آن کاسته میشود.
دلم موج خون می زند لب خموشملامت روان و من آگنده گوش
هوش مصنوعی: دل من پر از احساس درد و اندوه است، اما من سکوت کردهام و هیچ نمیگویم. در این حال، ملامتها و انتقادات اطرفیان به من میرسد و من سعی میکنم به این سخنان گوش نکنم.
همان به که فی الجمله از هیچ روینگویم سخن تا نگویند گوی
هوش مصنوعی: بهتر است که به طور کلی هیچگونه سخنی نگویم تا دیگران هم چیزی نگویند.