شمارهٔ ۱۰۳۸
هوش مصنوعی: این شعر احساس عمیق عشق و دلبستگی را به تصویر می‌کشد. شاعر با توصیف چهره و حال معشوق، از ناکامی‌ها و دوری‌ها سخن می‌گوید و در عین حال به زیبایی و قدرت احساسات خود اشاره دارد. او به عشقش به معشوق می‌بالد و زندگی‌اش را در پی وصال او می‌داند. زیبایی معشوق به قدری است که عقل را نیز از درک کمالش ناتوان می‌کند. شاعر با استفاده از نمادها و تشبیهات مختلف، عاطفه و عشق را نیز در این شعر به شکلی عمیق بیان کرده است. این شعر نشانگر شیفتگی و شوریدگی شاعر به محبوب است و به وضوح نشان می‌دهد که زندگی‌اش بدون او معنایی ندارد.
رفتی و یک نفس نرفت از نظرم خیالِ توبی‌خبرم ز خود ولی با خبرم ز حالِ تو
هوش مصنوعی: رفتنت باعث نشد که لحظهای از یاد تو بیرون بروم. اگرچه خودم را فراموش کردهام، اما از حال و روز تو آگاه هستم.
جانِ به لب رسیده را در قدمِ صبا کشمگربه من آورد شبی مژدۀ اتّصالِ تو
هوش مصنوعی: وقتی زندگی به من سخت میگذرد و به پایان نزدیک میشود، همانند نسیم صبحگاهی، میخواهم آرامش و وصال تو را بیابم. گویی که گربهام در شب خبر خوبی از دیدار تو آورده است.
مهرِ تو بر که افکنم بوی تو از که بشنومهم به خیالِ رویِ تو کیست دگر همالِ تو
هوش مصنوعی: محبت تو را به کدام چهره و کس ابراز کنم؟ عطر یاد تو را از چه کسی بشنوم؟ در خیال چهرهات، آیا کسی دیگری شبیه تو وجود دارد؟
یار به هیچ داستان نیست به اعتبارِ منسرو به هیچ بوستان نیست به اعتدالِ تو
هوش مصنوعی: دوست من برای هیچ داستانی ارزش ندارد، و سرو نیز هیچ باغی را به خاطر توازنت در خود نمیبیند.
آیتِ صبحِ قدرتی پرتوِ نورِ عزّتیعقل از آن نمی‌رسد در صفتِ کمالِ تو
هوش مصنوعی: صبح با نشانههایی از قدرت و نور، تجلی عزت و شکوهی است که عقل انسان توان درک کمال آن را ندارد.
عینِ صفا کجا بدی در دلِ مهربان منگرنه ز مهرِ آسمان فیض دهد جمالِ تو
هوش مصنوعی: کجاست آن صفای دل که در دل مهربان من باشد؟ اگر نه اینکه لطفِ آسمان باعث زیبایی توست.
گردن صد هزار دل قیدِ جمال کرده‌اندحلقۀ دام زلفِ تو دانۀ دام خالِ تو
هوش مصنوعی: هزاران دل در انتظار زیبایی تو هستند و حلقه زلف تو مانند دام، دلها را به خود کشیده و خال تو همچون دانهای در این دام نقش بسته است.
جز به نسیمِ وصلِ تو نیست امیدِ زندگیواسطۀ حیات شد رایحۀ شمالِ تو
هوش مصنوعی: امید به زندگی فقط با نسیم وصالت میسر است و بوی خوش تو واسطۀ حیات گشته است.
شیفتگی و بی‌خودی چون نکنم که عقلِ منتا بچشد جرعه ای نیست شد از زلالِ تو
هوش مصنوعی: من چگونه میتوانم به عشق و بی‌خودی تو بپردازم، وقتی که عقل من هنوز طعم کوچکترین جرعهای از زیبایی تو را نچشیده است؟
بس که به روزگارها قصّه تو نزاریانقل سفینه‌ها کنند از پی انتقالِ تو
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که به خاطر داستان غمانگیز تو، در گذر زمان، روایتها و حکایتهای زیادی دربارهات نقل خواهند کرد، مانند داستانهایی که درباره سفرهای دریایی و انتقال به مکانی دیگر گفته میشود. یعنی قصه تو آنقدر تاثیرگذار است که به یک موضوع مهم و قابل توجه تبدیل شده است.