شمارهٔ ۱۰۹۴
هوش مصنوعی: این شعر در مورد آرزو و اشتیاق به بوسه‌هایی از معشوق نوشته شده است. شاعر از بوسه‌ی شیرینی صحبت می‌کند که همچون شکر است و خواهان بوسه‌هایی می‌شود که به او لذت و شادابی ببخشد. او می‌خواهد طعم شیرین بوسه‌ها را بچشد و به خوبی می‌فهمد که بوسه‌ها از عشق و دوستی سرچشمه می‌گیرند. شاعر تأکید می‌کند که هیچ چیز دیگری به جز معنی و عشق از معشوق نمی‌خواهد و بوسه را دارویی برای دردهای خود در نظر می‌گیرد. در نهایت، او به نوعی ارتباط عمیق احساسی بین بوسه و می‌نوشیدنی‌های خوشمزه اشاره می‌کند.
بیار از آن لبِ شیرین‌تر از شکر بوسهبده ز حقه ی لعل پر از گهر بوسه
هوش مصنوعی: بوسهای که بر لبهای شیرین مانند شکر میزنم، همانطور که بر لعل پر ز گوهر میزنند، برایم بیاور.
به دوست کامی می در ده و چنان می خورکه می‌رسد متعاقب به یک دگر بوسه
هوش مصنوعی: با دوستت خوش بگذران و آنچنان نوشیدنی را بنوش که بعداً خاطرهی شیرینی از آن دوستی و بوسهای که به دنبال دارد، در ذهنت باقی بماند.
گر از لبِ تو به یک بوسه رخصتی یابمهزار بوسه کنم مستزاد بر بوسه
هوش مصنوعی: اگر از لب تو اجازه یک بوسه بگیرم، هزار بوسه بیشتر از آن میزنم.
نخواهم از تو دگر صورتی مگر معنیندارم از تو دگر وایه‌ای مگر بوسه
هوش مصنوعی: دیگر از تو هیچ چیز نمیخواهم، جز این که معنی وجودم از تو باشد و جز بوسه هیچ نمایی از تو نمیخواهم.
بیار بوسه منه خوانِ خوردنی که بودتفاوتی ز شکر پیره تا شکر بوسه
هوش مصنوعی: بیا بوسهای بده که مانند خوراکی خوشمزه است، چرا که بین شیرینی شکر و شیرینی بوسه هیچ تفاوتی نیست.
می رحیق چرا بر هلالِ ابروی دوستننوشم و نخورم از لب قمر بوسه
هوش مصنوعی: چرا شراب خوشمزه را برای دوست زیبایم ننوشتم و از لبهای ماهمانندش بوسه نگرفتم؟
از این دو نیست برون گرچه هر دو با هم نیستدوای دردِ نزاری می است اگر بوسه
هوش مصنوعی: هرچند که این دو موضوع جدای از هم نیستند، اما برای درمان دردهای نزار و غم، نوشیدنی دلچسبی است که میتواند مانند بوسهای ما را تسکین دهد.