شمارهٔ ۱۱۰۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق خود خواسته تا از میان مردم خارج شود تا به او نزدیک‌تر شود. او به این نکته اشاره می‌کند که فرد نباید درگیر افکار و نظرات دیگران شود و برای ایمن ماندن از مشکلات دنیا باید با افراد نیکوکار همراهی کند. شاعر به اهمیت عشق و تسلیم در آن اشاره می‌کند و می‌گوید که باید از محیط محدود خود خارج شود.
شاعر از پرنده‌ای زخم‌خورده یاد می‌کند که از دام و دانه پرهیز می‌کند تا از قفس رها شود و به آشیانه خود بازگردد. او همچنین بر اهمیت بی‌قید و شرط زندگی کردن و دوری از فریب‌ها و فتنه‌ها تأکید دارد. در نهایت، شاعر دعوت به دیوانگی واقعی می‌کند و می‌خواهد که از زوایای فکر خود فراتر رفته و به دنیای دیگری پا بگذارد، با این امید که در نهایت به عشق و سخاوت برسد.
ای یار برون شو از میانهتا باز بدو شوی یگانه
هوش مصنوعی: ای دوست، از میان خارج شو تا دوباره تنها و یگانه تو شوم.
مستغرقِ وهم و رأی خویشیبی‌داد مکن ز هردوانه
هوش مصنوعی: غرق در خیال و اندیشههای خودت نباش و از هر دو نفر دیوانه، داد و فریاد نکن.
هم صحبتِ نیک‌خواه باشیایمن شوی از بدِ زمانه
هوش مصنوعی: اگر همراه و همنشین افرادی نیکاندیش و خوب باشی، از صدمات و آسیبهای دنیای پرتنش در امان خواهی بود.
تسلیم کن و به عشق بسپارپندیست عظیم عاقلانه
هوش مصنوعی: به خودت تسلیم شو و عشق را بپذیر؛ این یک درس بزرگ و عاقلانه است.
باشد که از این محیط خود رابیرون فکنی بدین بهانه
هوش مصنوعی: امیدوارم که بتوانی با استفاده از این بهانه از این وضعیت رهایی یابی و خود را از این فضا آزاد کنی.
دریاب که مرغِ زخم خوردهپرهیز کند ز دام و دانه
هوش مصنوعی: به این نکته توجه داشته باش که پرنده‌ای که جراحتی دارد، دیگر به دام و غذا نزدیک نمیشود و از آنها دوری می‌کند.
از بندِ قفس خلاص یابدخوش باز رسد به آشیانه
هوش مصنوعی: پرنده‌ای که از زندان قفس رها میشود، خوشحال و شادمان به خانهاش بازمیگردد.
خرّم دل آن که بی‌حجابیبا مرجع اصل شد روانه
هوش مصنوعی: کسی که با آزادی و بدون پردهپوشی، به سمت حقیقت و اصل مسائل روانه میشود، دلش شاد و خرم است.
آسوده وجودِ او که گشته‌ستمخصوص به عمرِ جاودانه
هوش مصنوعی: وجود او آرامشبخش است و به چیزی اختصاص یافته که همیشگی و پایدار است.
انگشت نمایِ خلق بودنتیرِ شر و فتنه را نشانه
هوش مصنوعی: به این معناست که افرادی که در جامعه باعث ایجاد مشکلات و ناآرامی میشوند، همیشه مورد توجه و سرزنش دیگران قرار میگیرند. آنها به عنوان مسببان دردسرها شناخته میشوند و دلیلی برای نگرانی و بروز تنشها هستند.
نی کم سخنیست، بشنو از منهر چند نماید ابلهانه
هوش مصنوعی: اگرچه ممکن است سخنانم بیهوده به نظر برسد، اما از من بشنو و توجه کن.
نی نی به ازین برو بپردازاز اقمشه ی خیال خانه
هوش مصنوعی: بهتر است از فکر و خیالهای بیفایده دوری کنی و به جای آن به کارهای مفید بپردازی.
بهلول صفت برآر ناگاهدیوانگیِ محقّقانه
هوش مصنوعی: به ناگاه مانند بهلول رفتار کن و دیوانگیای واقعی و عمیق از خود نشان بده.
تا بار دهندت ای نزاریمی‌بوس ترابِ آستانه
هوش مصنوعی: ای نزاری، تا زمانی که دیگران تو را به زمین برافرازند و به تو احترام بگذارند، آنجا را با بوسهای نوازش کن.
باشد که به حبّ بوترابتبخشند به جودِ بی‌کرانه
هوش مصنوعی: امیدوارم که به خاطر محبت بوتراب، از فضل و بخشش بیپایان برخوردار شوند.
ساقی بگذر ازین مقالاتبر دستم نه می مغانه
هوش مصنوعی: ای ساقی، از این بحثها و صحبتها بگذر و فقط جام می را در دستم بگذار.
شد روز فسانه چند گویمپیش آر ز باقیِ شبانه
هوش مصنوعی: روزی خواهد رسید که داستانهایی را برایت بگویم، تنها کافی است که دقایقی از شب باقیمانده را در خاطر بسپاریم.