شمارهٔ ۱۱۴۰
هوش مصنوعی: این متن فارسی به موضوعاتی چون عشق، وحدت و خودشناسی می‌پردازد. شاعر از افرادی که در پی لذت‌های زودگذر و دنیا هستند می‌خواهد که از خود بگذرند و به حقیقت وجودی خویش پی ببرند. اشاره به وحدت و تفرقه، اهمیت همدلی و صداقت در روابط انسانی و خطرات دوری از خویش از دیگر نکات مهم این شعر است. شاعر بر این باور است که در دنیای شور و شیرینی، باید به عمق وجود و عشق واقعی توجه کرد و از فرصت‌های روحانی بهره برد. همچنین تأکید می‌کند که توجه به دنیا و جستجوی نفع شخصی، انسان را از حقیقت دور می‌سازد.
گر مستی و گر هواپرستیاز ما بگذر چنان که هستی
هوش مصنوعی: اگر دچار مستی یا رویاهای بلندپروازانهای، از کنار ما عبور کن، به همان شکلی که هستی، بدون داشتن هیچگونه تغییر.
در شور که در هوای شیرینهم شیفتگی به است و مستی
هوش مصنوعی: در حال و هوای شاد و شیرین، شور و شوق و عشق و مستی وجود دارد.
چون سدره اگر بلند قدریبا همت خود هنوز پستی
هوش مصنوعی: اگرچه ممکن است به ظاهری بزرگ و با افتخار باشی، اما هنوز باید با تلاش و اراده خود را بالا ببری و از نقاط ضعف خود عبور کنی.
لافی زدی از مصاف وحدتوز حمله‌ی اولین بجستی
هوش مصنوعی: تو دربارهی نبرد وحدت داد سخن دادی و از حمله‌ی اولی به سرعت فرار کردی.
اندیشه کن از جنود ارواحیاد آر ز ساغر الستی
هوش مصنوعی: به فکر فرو برو و به یاد بیاور از سپاه روحها و روحیهای که از می و خاطرات گذشته نشأت میگیرد.
با ما به وفاق عهد کردیوز ما به نفاق برشکستی
هوش مصنوعی: تو با ما برای دوستی و همدلی پیمان بستی، اما از ما فاصله گرفتی و عهد خود را شکستی.
سودت نکند ثناسراییچون سینه‌ی سرّ ما بخستی
هوش مصنوعی: اگر در ستایش من سبقت بگیری، هیچ نفعی برایت نخواهد داشت، چون راز ما در دل ماست و در کلام نمیگنجد.
دستان چه کنی که پورِ دستانشمشیر همی زند دو دستی
هوش مصنوعی: دستان چه می‌کنی وقتی که فرزند دستان با دو دست شمشیر میزند؟
رسوا کندت نزاریا عشقگر قلب به ناقدان فرستی
هوش مصنوعی: اگر قلبت را به منتقدان عشق بسپاری، عشق تو را رسوا خواهد کرد.
با خویش چه می‌کنی ز خود دوربی‌خویشتنی و بباش و رستی
هوش مصنوعی: با خودت چه می‌کنی؟ از خودت دوری؟ بدون شناخت از خود زندگی کن و رهایی پیدا کن.