شمارهٔ ۱۱۹۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و ویژگی‌های ظاهری محبوبش می‌پردازد. او محبوبش را به شیو ختنی (وابسته به سرزمین ختن) و حبشی (وابسته به سرزمین حبش) تشبیه می‌کند. زیبایی او را با رنگ پوست و مو توصیف می‌کند و می‌گوید که این زیبایی فراتر از ظواهر است. شاعر همچنین به تضادهایی اشاره می‌کند، مانند اینکه محبوبش سفید است اما در عین حال به دلایل خاصی هم‌چنان او را عشق خود می‌داند. در انتها، شاعر از همگان می‌خواهد که از صحبت درباره حبش دور شوند و نام ختن را بر سر زبان‌ها بیاورند، زیرا محبوبش در زیبایی خاص و منحصر به فرد است.
ختنی جمالی ای جام حبشی چه نام داریبجز از خطی و خالی ز حبش کدام داری
هوش مصنوعی: ای جام زیبای حبشی، تو چه نامی داری جز خطوطی که بر بدنت نقش بستهاند؟ و غیر از زینتهایی که از سرزمین حبش داری، چه زیبایی دیگری در تو نهفته است؟
ختنی است رنگ رویت حبشی است رنگ مویتبه میان این دو کشور به کجا مقام داری
هوش مصنوعی: رنگ صورت تو مثل رنگ پوست مردم حبشه است و رنگ موی تو تیره و مشکی است. در میان این دو ویژگی مختلف، تو در کدامین سرزمین و جایگاه قرار داری؟
حبشی سفید نبود ختنی نمک نداردتو سفیدی و به غایت نمک تمام داری
هوش مصنوعی: سیاهپوستی که به خاطر رنگش از دیگران متمایز است، نمکین نیست. اما تو با سفیدیات، به طرز فوقالعادهای خاص و دلنشین به نظر میرسی.
حبشی منم که بر تن همه سوخته ست جانمختنی تویی که بر تن همه سیم خام داری
هوش مصنوعی: من از نژاد حبشیام که جانم در آتش سوخته، تو هم مانند یک زینت هستی که بر تن همه زیبایی و ارزش داری.
سخن از حبش رها کن علم از ختن برآورکه هزار چون نزاری حبشی غلام داری
هوش مصنوعی: از موضوعاتی که مربوط به حبش است دست بردار و دلیل آن را فراموش کن. دانش و علم را از ختن (سرزمین چین) بیاور، چون تو هزاران مثل نزار (شاعر مشهور) از حبشیها را در اختیار داری.