شمارهٔ ۱۲۰۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دل‌تنگی و آرزوهای خود سخن می‌گوید. او به زیبایی یک معشوق اشاره می‌کند که قلبش را صید کرده و به شدت به او وابسته است. شاعر با وجود درد و انتظار، به امید وصال و نزدیکی به معشوق، تحمل می‌کند. او در انتظار خبری خوش از بوسه و آغوش محبوبش است و آرزو دارد که کشتی امیدش به ساحل برسد. در نهایت، احساس تنهایی و زاری او نشان‌دهنده‌ی عمق درد و حسرتش است و به حسرتی می‌رسد که حالتی عاجزانه دارد.
باز دلم صید کرد طرفه نگاریسرو قدی غنچه سینه لاله عذاری
هوش مصنوعی: دلم دوباره به سمت زنی زیبا و شگفتانگیز جذب شده که قامتش چون سرو است و سینهاش شبیه غنچه و لاله.
دست و عنانش دریغ و پای و رکابشتا چه کنند از چنین نزار شکاری
هوش مصنوعی: دست و فرمان این موجود را دریغ کردند و پای و زینش را ببینید که با یک شکار این چنین نزار چه کار میتوانند بکنند.
جان به لبِ از آرزو رسید که دارمبر لبِ می‌گونِ او شکسته خماری
هوش مصنوعی: حالم آنقدر بد شده که دیگر طاقتم تمام شده است. به خاطر آرزوهای فراوانی که دارم، در حال حاضر درد و غم زیادی را احساس میکنم. حس میکنم که به طرف احساساتی در زندگیام نزدیک شدهام که میتواند مرا به شدت تحت تاثیر قرار دهد.
هم به امیدی شکیب بیش توان کردکاش نویدی شود به بوس و کناری
هوش مصنوعی: با امید صبر بیشتری میتوان داشت، ای کاش خبری خوش از بوسه و نزدیکی بیاید.
تا به میانجیِ بادبانِ تضرّعکشتیِ امّیدِ من رسد به کناری
هوش مصنوعی: با دعای خالصانه و نذر کردن، امید من به مقصدی امن و آرام خواهد رسید.
هیچ دگرنیست در کشاکشِ هجرانکاش بدی دست‌رس به صبر و قراری
هوش مصنوعی: در سختی و درد جدایی، هیچ چیزی جز حسرت نیست، ای کاش میتوانستم به آرامش و صبوری دست یابم.
طاقتِ تنها سپردنِ منِ بی‌دلنیست میسّر مرا ز صحبتِ یاری
هوش مصنوعی: تحمل تنها گذاشتن منِ بیدل آسان نیست، برای من، داشتنِ یار و همصحبتی موثر و تسکیندهنده است.
آتش اندوه آبِ رز بنشاندراه دهندم مگر به می‌کده باری
هوش مصنوعی: آتش غم را با آب گل سرخ خاموش میکنم، اگر اجازه دهند به میخانه بروم.
شادیِ روشن‌دلی که بر اثرِ صبحپُر به کفم بر نهد قدح سه چهاری
هوش مصنوعی: شادیِ خوشفکری که در نتیجهی صبحی روشن و پربار به سراغ من میآید و فنجان سهچهارم پر را پر می‌کند.
الحذر از زاریِ نزاریِ مسکینزارتر آخر ز من کجاست نزاری
هوش مصنوعی: مراقب باش که زاری و نالهی یک انسان بیچاره چه تاثیر عمیقی میتواند داشته باشد؛ او که از من حتی بیشتر در رنج و اندوه است.