شمارهٔ ۱۲۵۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تنهایی و ناتوانی‌اش در ارتباط با دیگران صحبت می‌کند. او کسی را ندارد که پیامش را به دیگری برساند و احساس می‌کند در فریادهایش هیچ‌کس نیست که به او کمک کند. او به عشق و شیفتگی‌اش اشاره می‌کند، به این که از کسی که عاشقش است در حقیقت انتظار زیادی ندارد و از درد و رنج‌های عشق می‌نالد. شاعر تصریح می‌کند که ارزش‌های درونی‌اش و عشق واقعی نمی‌تواند به راحتی در دسترس دیگران باشد و در نهایت به این نکته می‌رسد که دیوانگی و عشقش تمام سرمایه‌اش است و این احساسات برای او بسیار باارزش‌اند. او به نوعی بیان می‌کند که اگر بخواهد عشق واقعی را تجربه کند، شرایطی خاص لازم است و در نهایت بر این باور است که عشق و احساساتش از همه چیز مهم‌تر است.
کس ندارم که پیامی برد از من به کسیچون کنم دسترسم نیست به فریاد رسی
هوش مصنوعی: من هیچ کس را ندارم که پیام من را به کسی برساند، بنابراین نمیدانم چگونه میتوانم به کمک کسی دسترسی پیدا کنم.
بر کسی شیفته ام باز من خام طمعکه چو من سوخته خرمن یله کرده است بسی
هوش مصنوعی: من دوباره به کسی دل باختهام و با این حال، هنوز خام و ناپختهام. در دل طمع دارم که مثل من، کسی که با عشقش همه چیزش را از دست داده، هم به سرنوشت مشابهی گرفتار شده است.
از منش یاد نمی آید و خود می داندکه از او صبر ندارم من مسکین نفسی
هوش مصنوعی: من از رفتار او چیزی به یاد ندارم و خود او هم میداند که من، این انسان بیچاره، دیگر طاقت ندارم.
هوسی بود که با من به ضرورت می باختچند بردارد اگر عشق نباشد هوسی
هوش مصنوعی: هوس به ناچار با من همراه بود و چند باری خوشیهایی را به من بخشید؛ اما اگر عشق وجود نداشته باشد، آن هوس هم ارزشی ندارد.
من نه آنم که نظر بر همه جنس اندازمکی شود گوهر دریا متعلق به خسی
هوش مصنوعی: من آن شخصی نیستم که به همه چیز نگاه کنم و آن را مورد توجه قرار دهم، زیرا چطور میتواند ارزش واقعی یک گوهر دریا به یک چیز بیارزش وابسته شود؟
بود آیا که سر کوی فلانی هرگزروز بی محتسبی بینم و شب بی عسسی
هوش مصنوعی: آیا ممکن است که در کوی فلانی، هرگز روزی را بدون ناظر و شب را بدون نگهبان ببینم؟
گر به عمری نفسی وصل شکر دریابمبه علی رغم بر آید ز زمین خر مگسی
هوش مصنوعی: اگر به مدت طولانی حمد و ستایش کنم، حتی اگر سختی و مشکلاتی پیش بیاید، باید بدانم که همیشه شکرگزار روزی و نعمتهایی که دارم، باشم.
هرگز از کنج نیارم به درآمد پنهانورنه بسته ست به هر عضو من آخر جرسی
هوش مصنوعی: هرگز نمیتوانم از گوشهی وجودم به حالت پنهان خارج شوم، چرا که در نهایت، هر بخش از وجودم به چیزی وابسته است و نمیتوانم آن را نادیده بگیرم.
روش من همه سرمایه ی دیوانگی استهرکسی ره به خرد برد و نزاری به کسی
هوش مصنوعی: طرز زندگی من تمام داراییام دیوانگی است. هر کس به راه عقل برود، از کسی ملالی ندارد.
رخ اگر بر رخ چون برگ گل دوست کشمپیل را طرح نهم مدعیان را فَرَسی
هوش مصنوعی: اگر چهرهام را همچون گلبرگهای زیبای دوست بتوید، من میتوانم برای رقیبانم مانند فیل طرحی بزنم که نشان دهندهی قدرت و شکوه من باشد.
بس دمی گر بکشندم چو برنج از سر پوستوالله ار ملک جهان پیش من ارزد عدسی
هوش مصنوعی: اگر مرا همانند برنج از پوست جدا کنند، قسم به خدا، حتی اگر تمام ملک جهان را به من بدهند، به اندازه یک عدسی هم ارزش ندارد.