شمارهٔ ۱۲۷۷

هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ غم و سحر عشق است. شاعر به زیبایی یک معشوق اشاره می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که فریب زیبایی‌های ظاهری و ظرافت‌های عشق را نخورد. او هشدار می‌دهد که عاشق نشدن و بی‌حس بودن، تنها به بی‌حاصلی منتهی می‌شود و باید از طمع در وصل عشق خودداری کرد. شاعر همچنین به کسانی که به عشق و زیبایی خوب اهمیت نمی‌دهند، مشاوره می‌دهد که باید برای جستجوی عشق تلاش کنند و از کاهلی پرهیز کنند. در نهایت، او به مخاطب توصیه می‌کند که به عشق و احساسات خود بپردازد و از تردید و بی‌عملی دوری کند.