شمارهٔ ۱۲۸۸
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی شیوه‌ای فلسفی و عرفانی دارد و بیانگر زندگی انسان و تجربیات اوست. شاعر می‌گوید که اگر آزاد از بند نفس اماره و خواسته‌های دنیوی باشد، می‌تواند بر کائنات مسلط شود و در جمع اهل صدق و صفا قرار گیرد. او تاکید می‌کند که اگر از طمع و وابستگی به دنیا رها شود، به راحتی می‌تواند حقیقت را دریابد و در عین حال، اگر در گمراهی نباشد و به تلاش در راه حق ادامه دهد، به آگاهی می‌رسد.
شاعر به تضادهای وجودی، مانند "ما و من" و "هستی و نیستی" اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که اگر وجودش را درک کند، در دوزخ و سختی‌ها نخواهد بود. او می‌خواهد به این نکته برسد که در نهایت، برتر از هر چیز، باید به حقیقت وجود خود بپردازد و از هزینه‌های دنیوی رها شود. در نهایت، شاعر خود را در مقام شخصی می‌بیند که با وجود مشکلات و چالش‌ها، به دنبال حقیقت و معنای عمیق‌تری از زندگی است.
گر نه به دست نفس بهیمی اسیرمیبر کاینات عالم هستی امیرمی
هوش مصنوعی: اگر تحت تأثیر نفس خود نباشی، بر تمام عالم هستی تسلط خواهی داشت و به فرمانروایی بر آن نائل میشوی.
گر بگسلیدمی طمع از هستی وجوددر جمع اهل صدق و صفا دل پذیرمی
هوش مصنوعی: اگر آرزوی چنگ زدن به هستی و وجود را کنار میگذاشتم، در میان جمع اهل صدق و پاکی، از دل پذیرایی میکردم.
ور مانده در ضلالت عصیان نبودماندر حصول طاقت حق ناگزیرمی
هوش مصنوعی: اگر در گمراهی و نافرمانی باقی ماندهام، به این دلیل نیست که نتوانستهام به درک حقیقت و قدرت او برسم؛ بلکه این وضعیت ناگزیر است.
ور هیچ سر ز خواب تغافل بر آرمیکی زیر پای حادثه بی دستگیرمی
هوش مصنوعی: اگر از خواب غفلت بیدار نشوی، ممکن است در زیر فشار حوادث و مشکلات بدون کمک و حمایت باقی بمانی.
ور ما و من نبودی و هستی و نیستیکی در سموم دوزخ و در زمهریرمی
هوش مصنوعی: اگر من و تو نبودیم و وجود و عدم نبود، در گرمای آتش دوزخ و سرمای سوزان چگونه بود؟
ور زان که هیچ نیستمی بودمی همهدعوی نکردمی به بزرگی اسیرمی
هوش مصنوعی: اگر چیزی وجود نداشت، من هیچ ادعایی نمیکردم به خاطر بزرگی کسی که گرفتار است.
ور در وجود خویش نهان باز بودمیفرخنده پی چو خضر مبارک مسیرمی
هوش مصنوعی: اگر در وجود خود، رازهایی نهان وجود داشت، همانند خضر، خوشبخت و با سعادت، مسیر زندگیام را مییافتم.
قندیل مسجد ملکوت سما بدماین جا نبودمی نه مثل چون حصیرمی
هوش مصنوعی: اگر چراغ مسجد آسمانی بود، من اینجا نبودم و مانند کاه میبودم.
با این قبای کهنه که دارم قبای چرخبردارمی،اگر نه به معنی قصیرمی
هوش مصنوعی: من با این لباس کهنهای که دارم، اگر لازم باشد از آن برای دور زدن زمان استفاده میکنم، وگرنه این را به عنوان یک محدودیت درک میکنم.
قرص سپهر بودی بر خوان همتمگر قانع از زمانه به قرص فطیرمی
هوش مصنوعی: اگر به موفقیت و توانمندیهای خود افتخار کنی، مثل این است که بر سر سفرهات، از راحتی و کامیابی بهرهمند خواهی شد. حتی اگر در زندگی به چیزهای بزرگ دست نیابی، رضا داشتن به آنچه داری نیز می‌تواند رضایت و خوشبختی را به همراه داشته باشد.
رضوان روضه ی حرم کبریا امیگر در بهار حرص نه ابر مطیرمی
هوش مصنوعی: بهشتی که در عالم بالا وجود دارد، برای من مانند حرم الهی است. اگر در بهار، ابرهای بارانزا نیفتند و باعث خرمی نشوند، من هم در اینجا غمگین و دلتنگ خواهم بود.
گرد هم چو عود و رود گران جان نبودمیدر چنگ اتفاق نزاری چو زیرمی
هوش مصنوعی: در کنار هم مثل بوی خوش عود و جریانی پرقدرت، اگر جانم نمیبود، در چنگالی از سرنوشت ناگوار مثل غبار زیر پا بودم.