شمارهٔ ۱۳۰۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و معانی عمیق آن پرداخته و احساسات خود را در ارتباط با محبوب بیان کرده است. او از نسیم و عطر معشوق صحبت می‌کند و اشاره دارد که برای این عشق از جان خود نیز دریغ نخواهد کرد. همچنین به موضوع راز و نیاز و شرایط خاص عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها محرم راز باید کسی باشد که حرمت عشق را بداند. شاعر به صبر در برابر مشکلات و هجران توصیه می‌کند و بر این نکته تاکید می‌کند که نمی‌توان بدون دلیل و در زمان نامناسب بر طبل محبت کوبید. در نهایت، او به این نکته می‌رسد که در عشق گاهی باید تسلیم شد و بار ملامت را به جان خرید و نیاز به حکمت در برخورد با این احساسات را یادآور می‌شود.
گر به من می آورد باد از عرق چینش نسیمینیم جانی دارم ایثارش کنم زان هم به نیمی
هوش مصنوعی: اگر باد از عرق چینش تو نسیمی به من برساند، من به اندازهای جان دارم که آن را فدای تو کنم، حتی اگر فقط نصفش باشد.
نیمه دیگه نگه‌دارم که باز آید نگارملایقِ جانان نیازِ جان بود نه زر و سیمی
هوش مصنوعی: نیمهای از وجودم را برای نگهداشتن کسی در دل دارم که دوباره به سوی من بازگردد. عشق من به او نیاز روحی است و ربطی به ثروت و جواهرات ندارد.
چون ندارم محرمِ رازِ نهانی با که گویممحرمی باید که دارد حرمتِ حدِ حریمی
هوش مصنوعی: وقتی که کسی را برای در میان گذاشتن رازهایم ندارم، با چه کسی باید صحبت کنم؟ باید کسی باشد که حرمت و حدود این رازداری را درک کند.
گنجِ پنهان در میان نتوان نهادن با گداییگُربُزی باید محلِ راز را نه هر سلیمی
هوش مصنوعی: گنج پنهان را نمی‌توان در کنار چیزهای بیاهمیت قرار داد و برای یافتن رازهای آن، باید فردی آگاه و شایسته باشد، نه هر کسی که فقط ظاهر را ببیند.
هر ضعیفی در مسالک طاقتِ هجران نداردبر خضر چون معترض بوده‌ست هر موسی کلیمی
هوش مصنوعی: هیچ ضعفی نمیتواند طاقت فراق را تحمل کند، زیرا مانند موسی که به خضر معترض بود، هر کس در مسیر مشکلات خود با چالشها مواجه می‌شود.
صبر باید کرد تا طالع شود صبح قیامتطبلِ بی هنگام نتوانیم زد زیر گلیمی
هوش مصنوعی: باید صبر کنیم تا روز قیامت فرا برسد، زیرا نمیتوانیم بدون آمادگی و در زمان نامناسب دست به کار بزنیم.
تا نباید کرد در سیری چنین ترکِ تقیهمصلحت مارا نصیحت می‌کند نه ترس و بیمی
هوش مصنوعی: در زمان آرامش و خوشی، نباید برای حفظ مصلحت، از اصول و اعتقادات خود چشمپوشی کرد. این نصیحتی است که باید جدی گرفت، نه به خاطر ترس و نگرانی.
گردنِ تسلیم بنهادیم بی‌کرهی که بردنبارِ تشنیع و ملامت واجب است از هر لئیمی
هوش مصنوعی: ما سرهای خود را به تسلیم پایین آوردیم، بدون هیچگونه سر و صدایی، زیرا لازم است که بار سرزنش و عیبجویی را از هر شخص پست و بیخود به دوش بکشیم.
گر ز خود دیوانه‌ای سازی ز نادانان برستیدر خورِ این راز چون بهلول می‌باید حکیمی
هوش مصنوعی: اگر تو خود را به جنون بزنی، از نادانان فراتر میروی. برای درک این راز، باید مثل بهلول، حکیم باشی.
چون نمی‌باشد گزیر از پختنِ سودایِ خامتبا کرم ساز ای نزاری چون نمی‌یابی کریمی
هوش مصنوعی: اگر نمیتوانی از احساسات نپختهات فرار کنی و آن را بهبود ببخشی، پس باید با لطف و بزرگواری رفتار کنی، زیرا نمیتوانی کسی را پیدا کنی که با مهربانی به تو کمک کند.