شمارهٔ ۱۳۷۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد جدایی و فراق می‌گوید و از خیال دوستش می‌پرسد که کجاست. او بیان می‌کند که اگر وفا و عهدی وجود داشته باشد چرا این جدایی پیش آمده است. شاعر به عشقش اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر در عشق کسی هم به زیبایی زهره باشد، این سعادت اوست که از کوکب مشتری عطایی دریافت کرده است. او خود را ذره‌ای می‌داند که نمی‌تواند بدون روشنایی دوستش وجود داشته باشد. شاعر اعتراف می‌کند که حتی اگر از مال و منال دور باشد، غم دوری دوستش او را رنج می‌دهد و برای او جانش را می‌دهد. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که شناختن خود و حقیقت درونی بسیار مهم است و تا زمانی که این شناخت حاصل نشود، نمی‌توان به حقیقت الهی دست یافت.
فراق اگر چه مرا می‌کشد به دردِ جداییخیالِ دوست تو باری درین میانه کجایی
هوش مصنوعی: درد جدایی از تو مرا به شدت آزار می‌دهد، اما در این میان، یاد تو و خیالت مرا تنها نگه داشته است. تو کجا هستی؟
که می‌رود که بگوید که گر میانِ من و تووفا و عهد درست است برشکسته چرایی
هوش مصنوعی: کسی که می‌رود، قرار است به تو بگوید که اگر وفا و عهدی میان من و تو وجود دارد، چرا آن را شکستهای؟
هزار بار به هم برزدی چو زلف پریشانممالکِ دل و جانم به زخمِ تیغِ جدایی
هوش مصنوعی: به تجارب و احساسات دردناک ناشی از جدایی اشاره دارد که همچون زخم عمیق بر دل و جان انسان مینشیند. این جدایی باعث میشود که فرد به طور مداوم با اندوه و بیقراری روبهرو شود و درگیریهای عاطفی و ذهنی را تجربه کند. زلف پریشان به وضعیت آشفته دل اشاره دارد که در اثر این جدایی به وجود آمده است.
وصالِ زهره نه حدِّ چو من کسی‌ست ولیکنسعادتست که از مشتری شده‌ست عطایی
هوش مصنوعی: دوستانی که به وصال زهره دست پیدا نکردهاند، مانند من وجود ندارند؛ اما با این حال، سعادت بزرگ این است که از نعمتهای مشتری بهرهمند شدهام.
تو آفتابی و من ذرّه و وجودِ ضعیفمنمی‌نماید تا خویش را به من ننمایی
هوش مصنوعی: تو مانند خورشیدی و من تنها یک ذره هستم. وجود ناتوان و ضعیف من به خودی خود نمایانی ندارد، مگر اینکه تو خودت را به من نشان دهی.
به دفع مال و منال از غمِ تو سیر نگردمکه جان برای تو دارم چه جای کرد و کیایی
هوش مصنوعی: من از غم تو هرگز خسته و دلزده نمیشوم، چون جانم را برای تو گذاشتهام. پس برای مال و ثروت چه ارزشی دارد؟
نزاریا به درآی از خودی که سود نداردهزار بار اگر گرد کاینات برآیی
هوش مصنوعی: از خودت بیرون نیا، چرا که هیچ سودی ندارد، حتی اگر هزار بار هم بر کاینات بگردی و به آن دست یابی.
مگر معاینه مَن عَرفَ نَفسهُ بشناسیوگرنه بابِ فَقَد عرفَ ربَّهُ نگشایی
هوش مصنوعی: تا زمانی که خودت را خوب نشناسی، نمیتوانی به شناخت عمیقتری از خداوند دست پیدا کنی. اگر خودت را درک نکنی، باب درک خداوند برایت گشوده نخواهد شد.