شمارهٔ ۱۴۰۸
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی دعوت به شادی و لذت بردن از زندگی است. شاعر از ساقی می‌خواهد تا شرابی بیاورد و از شادابی و سرزندگی بگوید. او به این نکته می‌پردازد که بهشت و خوشی‌های واقعی در زندگی را نمی‌توان با ثروت و جواهرات خرید. شاعر از چالش‌های زندگی و اضطراب‌ها صحبت می‌کند و به دنبال آرامش و سکون است. همچنین اشاره می‌کند که در مجالس و محافل باید از خود مراقبت کنیم و نباید به کینه و حسد دچار شویم. در نهایت، او به مسئله فنا و بی‌روحی زندگی اشاره دارد و این‌که هر چیز در نهایت به پایان می‌رسد. در کل، شعر روحی از شادی و شکرگزاری به زندگی و لذت از لحظات را به تصویر می‌کشد.
ساقی ز بامداد بیاور قِنینه‌ایبردار بانگِ قهقهه از آبگینه‌ای
هوش مصنوعی: ای ساقی، از صبح زود بیا و یک لیوان شراب بیاور و صدای خندهای را از ظرف شیشهای بشنو.
نقدینه بهشت مهیّا نمی‌شودلطفی کنی ز ما بستانی رهینه‌ای
هوش مصنوعی: اگر میخواهی بهشت به دست آوری، باید کار خیری انجام دهی و از ما به عنوان ارادهات، محبت و لطفی بپذیری.
حالی در این معامله مصرف نمی‌شودهر چند پر جواهر دارم خزینه‌ای
هوش مصنوعی: در این معامله، حالتی وجود ندارد که به کار بیاید، هرچند که خزانهام پر از جواهر است.
هر نوع و هر چنان که توانی بساز هینهان زود اضطرابِ دلم را سکینه‌ای
هوش مصنوعی: هر گونه که میتوانی، تلاش کن تا دل مضطرب مرا آرامش ببخشی.
چیزی چنان که حاصلِ وقتی بود سبکپیوند کن قرینه حال از قرینه‌ای
هوش مصنوعی: چیزی را به سبکی بساز که مناسب زمانهاش باشد و ارتباط آن را با حال و احوال آدمها برقرار کن.
مرغِ مراد هم شود آخر به حیله صیدبر رویِ دام تعبیه می پاش چینه‌ای
هوش مصنوعی: حتی مرغی که آرزویش را داریم نیز ممکن است در نهایت با ترفندهایی شکار شود، زیرا در دام، چالهای برای فریبش قرار داده شده است.
تو ختمِ ساقیانی در بزمِ خلدِ اُنسما در میان حلقه مجلس نگینه‌ای
هوش مصنوعی: تو در بزم خوشی و لذت ما، مانند جواهری ارزشمند و بینظیر هستی که در میان حلقه دوستان نظرها را به خود جلب میکنی.
تو در مکانِ حکمِ ریاست ممکَنیما در صفِ نِعال کم از هر کمینه‌ای
هوش مصنوعی: تو در مقام و جایگاه ریاست و رهبری قرار داری، اما ما به اندازهای پایین هستیم که حتی در صفِ زیرین کفشها هم از هر چیز بیارزشتر به حساب میآییم.
مستان که در ولایتِ حکمِ تو می‌روندهشدار تا ز خود نخراشند سینه‌ای
هوش مصنوعی: مستانی که تحت فرمان تو هستند، مراقب باشند تا به خود آسیب نرسانند و دلشان را نشکنند.
خود کی بود به نیک و بد اصحابِ وجد رابا هیچکس به شنقصه بغض و کینه‌ای
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند به خوبی و بدی دوستان صفا و طراوت اشاره کند؛ زیرا آنها هیچ کینه‌ای از کسی در دل ندارند.
هر کس بر آن که بر صفتِ گنجِ کُنجِ ماحاصل کند ز ملکِ قناعت دفینه‌ای
هوش مصنوعی: هر کسی که بخواهد به ویژگیهای با ارزش و پنهان ما دست پیدا کند، باید از داراییِ قناعت بهرهمند باشد.
ز این بحر خود برون نبرد هیچ ناخداالّا ز دست کارِ نزاری سفینه‌ای
هوش مصنوعی: هیچ ناخدایی نمیتواند از این دریا خارج شود، مگر با تلاش و کوششِ کسی به نام نزار که کشتی را هدایت می‌کند.
جان است می به کالبد آخر مگوی بیشچون جان برون شود چه فلاح از گلینه‌ای
هوش مصنوعی: جان مانند می است که در کالبد وجود دارد؛ پس بیش از این سخن مگو. وقتی که جان خارج شود، چه فایدهای از ظاهری که به گلنای خود باقی است.