تناجی
حکیم نزاری قهستانی

شمارهٔ ۶

ایزد که به عز و ناز پرورد مراهمواره به لطف خویش غم خورد مرا
زد بر سر بالای جهان خیمه منو انگشت نمای عالمی کرد مرا