شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر جستجوی شاعر برای درک ذات خدای مطلق است. شاعر می‌خواهد که از وجود خود، نگاهی به حقیقت خداوند داشته باشد و می‌پرسد که در جایی که خداوند حضور دارد، دیگران چه معنایی دارند. در نهایت، شاعر بر این باور است که با وجود خداوند، وجود دیگران بی‌معنا می‌شود و خود را از آنها جدا می‌بیند.
ای ذات تو مطلقا همه چون و چرااز هستی خویش یک نظر بخش مرا
هوش مصنوعی: ای خدای مطلق، لطفا به من نگاهی بینداز و به من فهمانده راهد که چرا و چگونه وجود دارم.
آنجا که تویی کس دگر چون باشدمن خود به در آیم از دگرها تو در آ
هوش مصنوعی: هر جا که تو باشی، دیگران چگونه میتوانند باشند؟ من از دیگران فاصله میگیرم تا به تو برسم.