شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بیان احساسات عمیق خود می‌پردازد و اشاره می‌کند که مکان واقعی و اصلی او جایی است که دلش داغدار و سوخته است. او به مفهوم معاد و مبدأ اشاره می‌کند و می‌گوید که هر چیزی که او را در دنیا شکل می‌دهد، از بین رفته است و در نهایت، او احساس خالی بودن می‌کند و می‌گوید که در اینجا هیچ نیست و واقعاً وجود او در آنجا (جایی دیگر) است.
آنجا که دل سوخته ما آنجاستگر دریابی معاد و مبدا آنجاست
هوش مصنوعی: در جایی که دل شکستۀ ما قرار دارد، اگر به درستی به منبع و مقصد زندگی پی ببری، آنجا موجود است.
هر چیز که در هستی من بود برفتمن هیچ نیم که هستم، اینجا آنجاست
هوش مصنوعی: هر چیزی که جزو وجود من بود، از بین رفت. من نمیدانم که کیستم؛ اینجا هستم و آنجا هم وجود دارم.