شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از حالت بی‌خود بودن خود سخن می‌گوید و از عشق و شوریدگی در جستجوی معشوقه‌اش (لیلی) یاد می‌کند. او خود را مجنون نامیده و بیان می‌کند که عقل و دین در این عشق دیوانگی بدل شده‌اند. به همین دلیل، او وابستگی و اتحاد خود با معشوق را در فریادهایش حس می‌کند.
بی‌خویشتنم و دیش یگانهٔ ماستفریاد ز دست آنک هم‌خانهٔ ماست
هوش مصنوعی: من بیهویت و خودم نیستم و دیروز، تنها یار من فریاد میزند که او نیز همخانه و همصحبت من است.
من مجنونم در طلب و او لیلیپس عقل و دین رتبه دیوانهٔ ماست
هوش مصنوعی: من در جستجوی او مثل مجنون هستم و او همچون لیلی است؛ بنابراین، عقل و دین، در مقایسه با حال و احوال دیوانگی من، در درجهای پایینتر قرار دارند.