شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم یکتایی و کثرت می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هرچیزی که ما در زندگی می‌بینیم تنها جلوه‌ای از یک حقیقت یکتا است. او بر این باور است که تنوع و کثرت تنها در ذهن ما وجود دارد و حقیقت اصلی واحد است. همچنین تأکید می‌کند که این کثرت ناشی از وسواس دل است و در واقع در ذات وجود هیچ کثرتی وجود ندارد.
ای یار حجاب ما همه از ماییستکثرت همه از ماست که در یکتایست
هوش مصنوعی: ای دوست، پردهای که ما را از هم جدا کرده، همه از خود ماست. تنوع و کثرتی که می‌بینیم، همه ناشی از خود ماست و در حقیقت از یگانگی سرچشمه میگیرد.
نی نی غلطم که در احد کثرت نیستکثرت همه وسواس دل هر جاییست
هوش مصنوعی: من در اشتباه نیستم که در وجود واحدی، تنوع و کثرت وجود ندارد، چون همه این تنوعها ناشی از دغدغه و وسواس دل انسانهاست که در هر جا وجود دارد.