شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت رفتار و اعمال انسان در زندگی اشاره می‌کند. او هشدار می‌دهد که وقتی جان انسان از بدن جدا می‌شود یا عادات او به طبیعتش تبدیل می‌شود، باید به یاد داشته باشد که چه اعمالی انجام می‌دهد. زیرا روزی در قیامت، همین اعمال هستند که او را می‌گیرند و پاسخگوی آن‌ها خواهد بود. شاعر از دوستش می‌خواهد که از انجام کارهایی که ممکن است برایش دردسرساز شود، خودداری کند.
آن روز نگر که جان کم تن گیردیا عادت تو طبیعت من گیرد
هوش مصنوعی: روزی خواهد آمد که جانم از تن جدا شود یا عادت تو به ذات من تبدیل گردد.
آن کن که به حشر دست گیرت باشدچیزی مکن ای دوست که دامن گیرد
هوش مصنوعی: کاری نکن که در روز قیامت باعث آبروریزی تو شود، به ویژه آنچه که ممکن است موجب دستگیری و یاری تو در آن روز گردد. دوست عزیز، حسنعامل را فراموش نکن.