تناجی
حکیم نزاری قهستانی

شمارهٔ ۹۹

این ره روشن مرا ز انفاس تو شدوین بی‌خبری در سرم از کاس تو شد
در گوش دلم ز حقه ستر انامدرّیست که آن سفته به الماس تو شد