شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تمجید از محبوب خود می‌پردازد و می‌گوید اگر مهر و مه (دو نماد زیبایی) بر نگین انگشتری‌اش بوسه زنند، در هر جایی که قدم بگذارد، زمین او را بوسه می‌زند. او به این قاعده اشاره می‌کند که اگر کسی در مقام خلیفه باشد، شاهان زمانه نیز ارادت خود را به او نشان خواهند داد و آستین او را می‌بوسند. در کل، شعر به زیبایی و مقام والای محبوب و قدرت او اشاره می‌کند.
مهر و مه اگر مهر نگینت بوسندهر جا که قدم نهی زمینت بوسند
هوش مصنوعی: اگر خورشید و ماه هم بخواهند جواهر تو را ببوسند، هر جایی که قدم بگذاری، زمینت را می‌بوسند.
بر قاعده‌ی خلیفه می شاید اگرشاهان زمانه آستینت بوسند
هوش مصنوعی: اگر فرمانروایان زمان به تو احترام بگذارند و دستانت را ببوسند، این نشان از مقام و موقعیت برجستهات است.