تناجی
حکیم نزاری قهستانی

شمارهٔ ۱۱۲

آن کو ز می شبانه مخمور بودنزدیک خرد ز زندگی دور بود
دل سوخته آتش غم را مرهمخونیست که نامش آب انگور بود