بخش ۱۷ - پیغام هفتم شب
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان احساسات و آرزوهای عاشقانه‌اش می‌پردازد. در ابتدا به مجازات و عواقب آن اشاره می‌کند و سپس تجربیات شیرین و خوشایند خود را با یار و معشوقش توصیف می‌کند. او خود را به عنوان دوست عاشقان معرفی می‌کند که همیشه در پی خوشی و شادی است. شاعر از شب‌ها و لحظات خوشی که با یار می‌گذراند، یاد می‌کند و می‌گوید که در هر حالتی می‌خواهد در کنار معشوقش باشد، چه به عنوان پاسبان و چه به عنوان میزبان. نهایتاً، او به اهمیت وجود خود در جمع و روشنایی که از حضورش ناشی می‌شود، تأکید می‌کند و این که معشوقش همیشه در پی دیدن اوست.
شب دگر باره در محاکا شدچون مجازات بی‌محابا شد
هوش مصنوعی: شب دوباره در محاکمهای به وقوع پیوست که مثل یک تنبیه بیرحمانه بود.
گفت: «شوخی و حد ببردی توخوش خوشم نیک برشمردی تو
هوش مصنوعی: او گفت: «شوخی کردی و حد را رد کردی، تو مرا به خوبی شناختی.»
من نه آنم که نسبتم کردیسخت بی‌وقع و رتبتم کردی
هوش مصنوعی: من فردی نیستم که تو به خاطر یک دلیل ناچیز و بیموقع دربارهام قضاوت کنی و مرا در جایگاه خاصی قرار بدهی.
یار خلوت‌نشین عشاقمآرزومند یار مشتاقم
هوش مصنوعی: دوست من که در تنهاییهای عاشقانهام همراه من است، همیشه در آرزویم است که یار دیگرم نیز دلتنگ و مشتاق من باشد.
وقت ایشان همیشه خوش دارمهمه شب‌ْشان پیاله‌کش دارم
هوش مصنوعی: من همیشه وقت خوشی را برای آنها دارم و هر شب به یاد آنها مینوشم.
بر سر کویشان عسس باشمبا شکر مانع مگس باشم
هوش مصنوعی: میخواهم در کنار کوی تو نگهبانی کنم و مانند شکر، مانع ورود مگسها به آنجا باشم.
گاه بر بام پاسبان باشمگاه در خانه میزبان باشم
هوش مصنوعی: گاهی در حالت نظارت و مراقبت هستم، گاهی هم در حال پذیرایی و مهماننوازی.
زخمه عود و زخمه تنبورروی خوب و خلاصه انگور
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی صدای musical instruments مانند عود و تنبور اشاره دارد و به طور خاص به زیبایی چهره و لطافت انگور اشاره می‌کند. به نوعی میتوان گفت که زیبایی و لذت موسیقی با زیباییهای طبیعی و چهره انسانی پیوند خورده است.
خواهم آماده با حریف و ندیممنکرم گو سؤال کن ز حکیم
هوش مصنوعی: من آمادهام که با رفیق و حریف خود روبهرو شوم، اما از من انکار نکنید. میتوانی از حکمت بپرسی.
که نخواهد سماع روحانی؟که ننوشد شراب ریحانی؟
شراب ریحانی یعنی شراب معطر
خال مصباح چون برافروزدشب خلوت ز شمع من سوزد
هوش مصنوعی: وقتی که لکهای از نور روشن شود، شب تاریک بهوسیلهی شمعی که من دارم، میسوزد.
بی حضور وجود من در جمعندهد هیچ روشنایی شمع
هوش مصنوعی: اگر من در جمع نباشم، شمع هیچ نوری نمیتاباند.
بس که خواهد که روی من بیندشب همه شب ز پای ننشیند»
هوش مصنوعی: به خاطر شدت علاقهاش به دیدن چهرهام، شب‌ها هرگز از جایش بلند نمیشود و بیوقفه منتظر من است.