شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت امروز می‌پردازد. شاعر امروز را از همه روزها خوش‌تر می‌داند و از شیرینی لبان محبوبش سخن می‌گوید. او به درد دل ناشی از عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی در سختی‌ها و اشک‌ها، یاد محبوب برایش خوشایندتر است. همچنین به زیبایی زلف محبوب و تاثیر آن بر دل می‌پردازد. در پایان، شاعر از سرور و شادی که به خاطر یاد معشوق و زیبایی‌اش دارد، صحبت می‌کند و می‌گوید که این احساسات و یادها در هر لحظه برای او خوش‌تر از هر چیز دیگری است.
امروز روی تو ز همه روز خوشترستشیرین لب ز جان دل افروز خوشترست
هوش مصنوعی: امروز نگاه تو از هر روز دیگری دلپذیرتر است و لبهای شیرین تو روح و جانم را شادتر می‌کند.
بیمار چشم تو که همه روز خون خوردامروز پاره یی ز همه روز خوشترست
هوش مصنوعی: بیمار چشم تو که هر روز در غم و اندوه به سر میبرد، امروز لحظهای خوب و دلپذیرتر از تمام روزها را تجربه می‌کند.
بر دل خوشست دست درازیّ زلف توپرده دری ز غمزۀ دلدوز خوشترست
هوش مصنوعی: بر دل انسان، لمس و نوازش زلف زیبای تو بسیار دلنشین است و اینکه پرده را کنار بزنی و با چشمان پرغنج و دلربایت به او نگاه کنی، از همه چیز شیرینتر و خوشایندتر است.
گفتم که باز ده دل ریشم بطنز گفتمه تو دل صداع تو هر روز خوشترست
هوش مصنوعی: گفتم دوباره دل پریشانم را به من بازگردان، با لحنی شوخی گفت: ای ماه، دل تو هر روز زیباتر از دیروز است.
با درد تو بهست مرا زانکه شمع راهم با سرشک دیده و با سوز خوشترست
هوش مصنوعی: درد تو برای من خوب است، زیرا شمع با اشک چشمانش و با سوختن، زیباتر و بهتر میشود.
با آنکه نیست خوی توبا ما چنان نکوسر باری حدیث بد آموز خوشترست
هوش مصنوعی: به رغم اینکه تو خوی و سرشت بدی نداری، اما سخن گفتن درباره بدیها برای ما دلنشینتر و آموزندهتر است.
در روی تو نظاره و بر یاد تو شرابدایم خوشست و موسم نوروز خوشترست
هوش مصنوعی: دیدن روی تو و یاد تو برایم مانند شراب دائماً خوشایند است و فصل نوروز از آن هم دلپذیرتر است.