شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به تأثیر عشق و زیبایی معشوق بر روح و دل خویش می‌پردازد. او بیان می‌کند که زیبایی معشوق مانند نور در دل و جان او تأثیر می‌گذارد و نشاط و شوری را در زندگی‌اش ایجاد می‌کند. عشق و دلبستگی به معشوق، حالتی از اسارت و وابستگی به وجود می‌آورد که شاعر احساس می‌کند دلش در بند عشق است. او همچنین به شرم گلی که از زیبایی معشوق می‌کشد اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشقش موجب درد و رنج درونی‌اش شده است. در نهایت، شاعر از خطر و آسیب عشق سخن می‌گوید و می‌خواهد دلش را که پر از عشق است، حفظ کند.
ز لعلت عکس در جام می افتادنشاط عالمش اندر پی افتاد
هوش مصنوعی: از دهان تو که به رنگ لعل است، تصویرت در لیوان شراب به نمایش درمیآید و شادی جهانیان را تحت تاثیر قرار میدهد.
جهانی می پرستی پیشه کردندچو از رویت فروغی بر می افتاد
هوش مصنوعی: برخی از مردم به پرستش دنیا مشغولند، زیرا وقتی که نوری از چهرهات کم میشود، به آنچه در دنیا هست توجه بیشتری میکنند.
جمالت پرده از رخسار برداشتگل از بس شرمساری در خوی افتاد
هوش مصنوعی: زیبایی تو چهرهات را نمایان کرد، گل هم به خاطر شرم خود از زیباییات، رنگش باخته و در خود فرو رفته است.
سراپایم چو نی در بند عشقستغمت در من چو آتش در نی افتاد
هوش مصنوعی: من تمام وجودم به خاطر عشق در زنجیر است و غم تو در من مانند آتش است که در نی میسوزد.
دل سرگشته‌ام زان پس که خون شدبدست عشق تو دانی کی افتاد
هوش مصنوعی: دل آشفتهام بعد از آن زمانی که عشق تو باعث شد خونم ریخته شود، میدانی این وضعیت در کدام لحظه به وجود آمد؟
ز راه دیده بیرون رفت و عشقتنشان خون بدید و بر پی افتاد
هوش مصنوعی: از راه چشم بیرون رفت و نشانههای عشق را که حکایت از درد و رنج داشت، دید و به دنبال آن افتاد.
دلم با عارض ساده‌دل توستکه طرّاری چو زلفت بر وی افتاد
هوش مصنوعی: دل من به سادگی و صفای چهرهات پیوند خورده است و زیبایی و جذابیت زلفهایت بر آن تاثیر گذاشته است.
دلم بردی نگه دارش که هرگزشکاری این چنینت در نی افتاد
هوش مصنوعی: من قلبم را به تو سپردم، آن را نگهدار که هیچگاه شکارچینی مثل تو به دام نیفتاده است.