شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره ورود گل‌ها و زیبایی‌های طبیعت است. شاعر با استفاده از تصاویری زیبا و زبانا دل‌نشین، از رسیدن گل‌ها و خوشبو شدن فضای طبیعت خبر می‌دهد. او به نقش و رنگ‌های مختلف گل‌ها اشاره می‌کند و ورود کاروانی از زیبایی‌ها را به تصویر می‌کشد. در این میان، نغمه‌ها و بوی خوش باد صبا نشان‌دهنده‌ی نشاط و شادابی طبیعت است. شاعر همچنین از غم و یادهایی که با این زیبایی‌ها همراهند سخن می‌گوید و به دوری و فقدان‌ها اشاره می‌کند. در نهایت، با توصیف گل و نرگس، نشان می‌دهد که زیبایی‌ها و رنج‌ها همواره در کنار هم وجود دارند.
خبر گل به چمن می آرندمژدهٔ جان سوی تن می آرند
هوش مصنوعی: خبر از آمدن گل به بچهها میدهند و شادی جان را به تن میآورند.
نقش‌بندان ربیعی آبیبا رخ کار چمن می آرند
هوش مصنوعی: لباسهای آبی رنگی که به زیبایی گلهای چمن در نقش و طرح درآمدهاند، حضور دارند.
نفس باد صبا پنداریکاروانی ز ختن می آرند
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی را گویی کاروانی از ختن به راه افتاده است.
آب‌ها هر نفس از باد صبادر رخ از ناز، شکن می آرند
هوش مصنوعی: باد صبا هر لحظه آب‌ها را با ناز و لطافت به حرکت در میآورد.
جام لاله ز دل سنگ برونمن ندانم به چه فن می آرند؟
هوش مصنوعی: من نمیدانم چگونه از دل سنگیام، جامی پر از گل لاله بیرون میآید.
غنچگان از سبب کم‌عمریهمه سر زیر کفن می آرند
هوش مصنوعی: نمونههای جوان و نرمی که به خاطر کم سنی و عمر کوتاهشان، همگی در زیر پوشش مرگ قرار دارند.
نرگسان رغم مه و پروین راشکلی از ماه و پرن می آرند
هوش مصنوعی: نرگسها، با وجود زیبایی ماه و ستارههای پروین، شکل و ظاهری از ماه و پرن را به نمایش میگذارند.
لاله جامیست که گویی در ویدردی از اوّل دن می آرند
هوش مصنوعی: لاله، مانند جامی است که گویی درویشی دلی پر از درد را از آغاز دنیا در آن میریزد.
نو حریفان ربیعی بر دیزنخ از برگ سمن می آرند
هوش مصنوعی: دوستان جدید ما برای جشن به دیوار میآیند و با نخهایی از برگ سمن تزئینی زیبا میسازند.
گل و نرگس چو من از یاد کسیآب در چشم و دهن می آرند
هوش مصنوعی: گل و نرگس هم مثل من به یاد کسی اشک و اندوه دارند.