شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر آتش عشق را در دل خود توصیف می‌کند و از درد و رنج هجران معشوق سخن می‌گوید. او به شدت دلتنگی و عواطف شدیدش را نسبت به معشوق ابراز می‌کند و می‌گوید که عشقش مانند سیلی دردناک به او ضربه می‌زند. شاعر زیبایی معشوق را با گل و ماه مقایسه می‌کند و بیان می‌کند که محبت و احساسات عمیقش، زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار داده است. در نهایت، او اشاره می‌کند که حتی در دل اندوه خود، عشقش همچنان به او آرامش می‌بخشد.
تا نگارم رای رفتن می زندعشقش آتش در دل من می زند
هوش مصنوعی: وقتی که محبوبم تصمیم به رفتن میگیرد، عشق او آتش بر دل من می‌زند.
هجر او خون دل من می خوردوصل او می بیند و تن می زند
هوش مصنوعی: فراق او دلم را میخورد و در عین حال، وقتی به وصال او میرسد، باز هم از آن فاصله میگیرد.
می خورم سیلیّ محکم از غمشایمه، سیلی چه؟که گردن می زند
هوش مصنوعی: از شدت غم و اندوهی که دارم، مثل اینکه سیلی محکمی به من می‌زند، اما این سیلی آنقدر دردناک است که انگار گردن را می‌زند.
خطّ و رخسارش تو پنداری کسیغالیه در برگ سوسن می زند
هوش مصنوعی: صورت و نقش زیبای او را میتوان مثل عطر گلی در نظر گرفت که روی برگهای سوسن نشسته است.
ماه در شب دیده یی خرمن زده؟روز و شب بر ماه خرمن می زند
هوش مصنوعی: آیا در شب، ماه را دیدهای که در خرمن (محل تجمع محصول) روشنایی می‌بخشد؟ در واقع، روز و شب، ماه به خرمن نور میتاباند.
گر دلم ز درای رخسارش رواستراستی را رای روشن می زند
هوش مصنوعی: اگر دل من به زیبایی چهرهاش میتپد، پس حقیقتاً نور روشنی را تأیید می‌کند.
آنچه من با یار سنگین دل کنمعشق او با من همین فن می زند
هوش مصنوعی: هر چه من با معشوقی که دلش سنگین است، انجام دهم، عشق او نیز همین طور به من واکنش نشان میدهد.
من گریبانم می درم از دست اواو همان دستم بدامن می زند
هوش مصنوعی: من دچار درد و رنجی عمیق هستم، زیرا او به من آسیب رسانده و حالا خودم به دامن او چنگ میزنم.
چشم او بر دوستان تیغ جفاگویی اندر روی دشمن می زند
هوش مصنوعی: چشم او به دوستان خود با نیش و جفا نگاه می‌کند، اما در برابر دشمنان به شدت عمل می‌کند.
لابۀ ما در دل سنگین اوباد پنداری بر آهن می زند
هوش مصنوعی: در دل سنگین او، گویی باد بر روی آهن میوزد و لابهلای ما به تنهایی و عدم توجه اشاره دارد.