شمارهٔ ۸۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف یک صبح سحرگاه می‌پردازد که در آن عده‌ای با نوشیدن شراب ناب به جشن و سرور می‌پردازند. عقل و ایمان کنار گذاشته می‌شوند و تنها لذت مستی و شور زندگی در جلو است. شاعر از زحمات زندگی و رنج‌هایی که انسان‌ها متحمل می‌شوند، سخن می‌گوید و به این نکته اشاره دارد که خویشتن را از قید و بندهای مادی رها کنند تا از زیبایی زندگی لذت ببرند. در حالی که عقل و دین در این شور و شادی له می‌شوند، شاعر به سرنوشت کسانی اشاره می‌کند که از این لحظات بهره‌مند می‌شوند و به تماشای زیبایی‌های زندگی می‌پردازند. نهایتاً، بیان می‌کند که خوش است که افرادی بدون نگرانی و در حین مستی به خیال و خواب خویش رفته و از زندگی لذت ببرند.
سحرگهان که گریبان آفتاب کشندحریفکان صبوحی شراب ناب کشند
هوش مصنوعی: در سپیدهدم که دوستان غرق در لذت می‌شوند و از سحر بیدار می‌شوند، به نوشیدن شراب خالص و ناب مشغول هستند.
برون در بنشانند عقل و ایمان راچو در سراچهٔ خلوت به لب شراب کشند
هوش مصنوعی: عقل و ایمان را از در خارج میکنند، مانند اینکه در یک گوشهی خلوت، شراب را به راحتی مینوشند.
کنند زحمت هستی ز راه مستی دورکه جنس و ناجنس از یکدگر عذاب کشند
هوش مصنوعی: به خاطر حالتی که دارند، موجودات از همدیگر رنج میبرند و این موضوع در دوری از مستی و خوشحالی بیشتر به چشم میآید.
بدان که تا بنشانند گرد راه وجودبه پشت مردمک دیده مشک آب کشند
هوش مصنوعی: بدان که تا وقتی که مسیر حیات را صاف و هموار نسازند، انسان‌ها به سختی برای دستیابی به دانش و آگاهی تلاش میکنند و این تلاش مانند کشیدن آب از چاههای عمیق است که نیاز به زحمت و کوشش دارد.
ز راه سینه دوصد میل آتشین هر دمبه دست غیرت در چشم آفتاب کشند
هوش مصنوعی: از دلِ پرشور و عاطفه خود، هر لحظه با شجاعت و غیرت، در برابر دیدگان تابناک زندگی، تلاش و کوشش میکنند.
به گاه عربده دندان عقل و دین شکنندقلم به دست خطلا بر سر صواب کشند
هوش مصنوعی: در زمان شور و هیجان، زبان و قلم به کار میآیند تا فکری درست و توانا را بیان کنند و همگان را به درک حقیقت راهنمایی کنند.
اگر خرد سخن از راه کن مکن گویدزیاده در رخ او خنجر عتاب کشند
هوش مصنوعی: اگر عقل و درایت به سخن آید، نگو بیش از آنچه لازم است، زیرا در چهرهاش خنجری از سرزنش در انتظار است.
به بوی آنکه ببوسند روی شاهد خویشچو زلف یار بسی بند و پیچ و تاب کشند
هوش مصنوعی: بوی خوشی که از بوسیدن چهره معشوق برمیخیزد، مشابه زلف معشوق است که پر از پیچ و تاب و زیبایی‌های فراوان است.
چه خوش بود که سحرگاه ساقیان سوی توبه دست خویش قدح‌های چون گلاب کشند
هوش مصنوعی: چه زیباست که در سپیدهدم، نوشندگان با دست خود جامهایی پر از نوشیدنی مانند گلاب به سوی تو بیاورند.
ولیک سلسلهٔ صبر حلقه حلقه کننداگر به ناز، دمی روی در نقاب کشند
هوش مصنوعی: اگرچه صبر همچون زنجیری از حلقههای متصل به هم است، اما اگر لحظاتی سر برآورند، زیبایی خود را در پوششی از نقاب پنهان میکنند.
خنک کسی که ازین باده مست و بی خبرشبغل گرفته ز مجلس به جامه خواب کشند
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که از این نوشیدنی سرمست و بیخبر است و او را در آغوش میگیرند تا به آرامی به خواب برود.