شمارهٔ ۱۱۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر می‌گوید که اگر بگوید عاشق نیست، دروغ گفته است. او به شدت عاشق است و نمی‌تواند این عشق را پنهان کند. او خود را نسبت به دیگران کمتر نمی‌داند و حتی اگر دیگران هم عاشق معشوق شده‌اند، او اعتقاد دارد که در عشقش از بقیه برتر است. او در آغاز عشقش سعی کرده بود احساساتش را پنهان کند، اما اکنون راز خود را فاش کرده و در این بیان صادق است.
گر ترا گویم که عاشق نیستمیا ز جان یار موافق نیستم
هوش مصنوعی: اگر به تو بگویم که عاشق نیستم یا اینکه با جان محبوبم درارتباط نیستم،
از منت باور مبادا این سخنزانک در این قول صادق نیستم
هوش مصنوعی: از لطف و محبت تو نپندار که این حرف را میزنم، چون در این گفته راستگو نیستم.
عاشقم، عاشق، بآواز بلندپس که باشم من که عاشق نیستم؟
هوش مصنوعی: من عاشق هستم و به صدای بلند این را بیان میکنم، پس چه کسی میتواند بگوید که من عاشق نیستم؟
تو بحسن افزونی از عذرا و مندر غم تو کم ز وامق نیستم
هوش مصنوعی: تو به زیبایی از دختران بهشتی بهتر هستی و من در غم تو چنان نیستم که از عشق وامق کم داشته باشم.
عشق تو یکچند می کردم نهانزانکه دانستم که لایق نیستم
هوش مصنوعی: محبت تو را مدتی به پنهانی داشتم، زیرا فهمیدم که شایستهٔ آن نیستم.
آشکارا کردم اکنون راز خویشوندرین دعوی منافق نیستم
هوش مصنوعی: هماکنون راز خود را بهوضوح بیان کردم و در این ادعا دروغگو نیستم.
هر که در عالم ترا عاشق شدندمن به از چندین خلایق نیستم
هوش مصنوعی: هر کسی که در دنیا به تو عشق ورزیده است، من از میان این همه انسانها برای تو بهتر و خاصتر هستم.