شمارهٔ ۱۴۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و هنر خطاطی خود اشاره میکند. او خطوط زیبا و دلانگیز را به تصاویری از طبیعت و زیباییهای آن نسبت میدهد. با استفاده از تصاویری چون سوسن، خورشید، سنبل، و طوطی، شاعر نشان میدهد که چگونه این خطوط بر زیبایی دنیا تاثیر میگذارند. او به طور خاص اشاره میکند که خط او از همه زیباییهایی که در جهان وجود دارد، فراتر است و به نوعی منحصر به فرد است. در نهایت، شاعر با احساس حسرت به زیباییهای دیگران نگاهی جالب دارد و به پیچیدگی و شگفتی هنر خود اشاره میکند.
خطی بر سوسن از عنبر کشیدیسر خورشید در چنبر کشیدی
هوش مصنوعی: با قلمی لطیف بر روی گل سوسن اثری زیبا نقش کردی و نور خورشید را در دوری از خود محصور ساختی.
همه خطهای خوبان جهانرابخطّ خود قلم بر سر کشیدی
هوش مصنوعی: همه زیباییهای خوبان دنیا را با قلم خود بر صفحهای نگاشتهای.
شکستی پشت سنبل را بدین خطکه از ناگه برویش برکشیدی
هوش مصنوعی: تو به طور ناگهانی، به گل سنبل آسیب زدی و آن را به عقب بردی، مانند اینکه شکستی در آن ایجاد کردی.
کنار نسترن پر سبزه کردیپر طوطی سوی شکّر کشیدی
هوش مصنوعی: کنار گل نسترن، با سبزهها زیبایی به وجود آوردی و پر طوطی را به سمت شکر بردی.
مگر فهرست نیکوییست آن خطکه بی پرگار و بی مسطر کشیدی؟
هوش مصنوعی: آیا آن خطی که بی ابزار و بدون قواعد رسم کردی، خود نشانهای از خوبی و زیبایی نیست؟
غبار مشک بر سوسن فشاندیطراز لاله از عنبر کشیدی
هوش مصنوعی: شما عطر مشک را بر روی گل سوسن پاشیدهاید و زیبایی و جلوهی لاله را به کمک عنبر به نمایش گذاشتهاید.
مه اندر خط شد از رشکت که از مشکهلالی بر کنار خور کشیدی
هوش مصنوعی: ماه در اثر زیبایی تو همچون خطی زیبا و منحنی شکل شده است، همینطور که تو از مشک خوشبو و هلالی که در کنار خورشید قرار دارد، به شکلی دلربا استفاده کردی.
کشد بر چهره هر خوبی خطی لیکتو خود از گونۀ دیگر کشیدی
هوش مصنوعی: هر زیبایی در چهرهاش اثر و نشانی دارد، اما تو از نوع دیگری از زیبایی برخورداری.
بگرد خرمن مه آن خط سبزز صد قوس قزح خوشتر کشیدی
هوش مصنوعی: به دور خرمن مه، آن خط سبز را که از صد رنگینکمان خوشتر کشیدهای، بگرد.
ز زلف بس نبود آن ترک تازیکه هندویی دگر را برکشیدی
هوش مصنوعی: از زیبایی و جذابیت زلف تو تنها خوشبختی من نیست، بلکه تو دیگران را نیز به سوی خود میکشی و آنها را مجذوب میسازی.