شمارهٔ ۱۵۲ - کمال‌الدین اسماعیل

منم امروز و یکی مطرب و جایی خالیشیشه‌ای پُر ز می و صحن سرایی خالی

خانه‌ای خرد، ولیکن چو نگارستانیخوش و از زحمت هر خانه‌خدایی خالی

نرد و شطرنج به دست آید و در شیوهٔ خویشراستی نیست هم از برگ و نوایی خالی

خیز جانا و بیا تا سه‌به‌سه بنشینیمکه نباشند حریفان ز بلایی خالی

بوفا بر تو که تنها بخرامی زیراکنبود روی رقیبان ز جفایی خالی

با تو در خلوت خواهم که کنم عشرت از آنکبرملا، عیش نباشد ز ریایی خالی

مطرب، انصاف درین مجلس هم زحمت ماستلیک هم خوش نبود از دف و نایی خالی

تا کنم بر رخ تو همچو صراحی ز شرابمغز و اندیشه ز هر رنج و عنایی خالی

به ادب می‌کنمت خدمت از آن سان که بودحرکاتم همه از چون و چرایی خالی

دست مال سر زلف ار نکنم گه گاهینبود از خدمت مالیدن پایی خالی

لیک اگر از سر مستی دهمت بوسه مرنجفعل مستان نبود خود ز خطایی خالی

ور ببر در کشمت مست هم از جا بِمَرُوبهر این کار به کار آید جایی خالی