شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به آغاز روز و تجربه خود اشاره میکند. او از شب که زندهاش نگهداشته صحبت میکند و به امید این است که مانند شمع در شب دوام بیاورد و روشنایی را در تاریکی حفظ کند.
روز آمد و بردوختم از دم لب راپرداخته کردم از روان قالب را
هوش مصنوعی: روز جدیدی آغاز شد و من لبخند زدم، احساسات و احوالاتم را با دقت تنظیم کردم.
اکنون که مرا زنده همی دارد شبشاید که چو شمع زنده دارم شب را
هوش مصنوعی: اکنون که شب مرا زنده نگه میدارد، شاید مثل شمعی که روشن است، بتوانم شب را هم زنده نگهدارم.