شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این اشعار به تحلیل حالت‌های روحی انسان می‌پردازد. شاعر به کسانی که می‌توانند خوشی و ناخوشی زندگی را بشناسند، اشاره می‌کند و بیان می‌کند که آنها برای رسیدن به حالت خوشی و لذت، از زودگذر بودن هستی چشم‌پوشی می‌کنند. همچنین، شاعر با تشبیه به گل نرگس، به فرد بصیر و آگاه اشاره می‌کند که می‌تواند آن لذت و مستی را در وجود خود جای دهد.
هر کو بشناخت مستی و پستی رابفروخت بیک جرعۀ می هستی را
هوش مصنوعی: هرکس حقیقت نوشیدن و حالت سرمستی و ذلت را درک کند، به راحتی زندگی عادی و دنیاویاش را کنار میگذارد و به سمت وجودی عمیقتر و اصیلتر میرود.
مانندۀ نرگس آنکه صاحب نظرستبر دیدۀ خود جای کند مستی را
هوش مصنوعی: شخصی که دارای بصیرت و دانش است، همچون نرگس، می‌تواند احساس مسرت و شادی را در درون خود به وجود آورد و آن را در نگاهش جلوهگر سازد.