شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی‌های طبیعی مانند برگ‌ها و نواهای خوش اشاره می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که برخیزد و از میوه‌های درخت بخورد. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی از این میوه‌ها نخورده باشد، بهتر است به جای آن خوراکی مانند حلوا را که در دیگ چوبی است، تجربه کند. به نوعی، دعوت به لذت بردن از نعمت‌های طبیعت و شادابی زندگی است.
در باغ بین زگونه گون برگ و نوازان برگ و نوا آرزوی طبع روا
هوش مصنوعی: در باغ، میان رنگهای مختلف برگ‌ها و آهنگهایی که از آنها به گوش میرسد، آرزو میکنم که طبع من به خوبی بگذرد و لذت ببرد.
برخیز و بیا و میوه از شاخ بخورگر خورده نیی ز دیگ چوبین حلوا
هوش مصنوعی: برخیز و بیا، و از درخت میوه بچین و بخور، اگر از حلوا در قابلمه چوبی هم نخوردهای.