شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: در این چند بیت شاعر احساس حسادت را نسبت به دوستی که هر شب با دیگران، از جمله رومیان و هندیها، خوش میگذارند، بیان میکند. او اشاره میکند که گاهی نوازندگان چنگ و نای به زیبایی در کنار هم، نوازندگی میکنند و این صحنهها برای او حسرتانگیز است.
رشک آیدم ای دوست که با تو هر شبهر رومی و هندوی نشیند به طرب
هوش مصنوعی: من به شدت حسرت میخورم که با تو هر شب، بزمهایی از رومیان و هندیان برپا میشود و در آن شادی و خوشحالی جاری است.
گه چنگ سپید را نهی رخ بر رخگه نای سیاهچُرده را لب بر لب
هوش مصنوعی: گاهی آن چنگ سپید را بر روی چهرهات میگذاری و گاهی هم لبهایت را بر هم میفشاری و نای سیاهچُردهای را مینوازی.