شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر بیان میکند که عشق و وصال معشوق هیچ کمکی به او نمیکند و در واقع، دوری و هجران او باعث غم و اندوهش شده است. اما معشوق به او میگوید که نمیتوان واقعیت را بهطور قطعی دانست و شاید روزی آبِ فردی که رفته به سوی او، دوباره بازگردد.
گفتم که مرا وصل تو نفزاید آبهجران توأم ز دیده نگشاید آب
هوش مصنوعی: گفتم که دوریات به من افزون نخواهد کرد، چون اشکهای دوری تو از چشمانم جاری نمیشود.
خندان خندان گفت که نتوان دانستباشد که بجوی رفته باز آید آب
هوش مصنوعی: با لبخند گفت که نمیتوان گفت آیا آبی که جاری شده، دوباره برمیگردد یا نه.