تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۳۱

چون مردمک دیده ام ای در خوشاببا آنکه بود بخشش من گوهر ناب
از دور اگرم قرص خور آید در چشماز غایت حرص بر دهان آرم آب