شمارهٔ ۵۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به ساغری اشاره میکند که در دستش است و از دلیل خاص بودن آن میگوید. او بر این نکته تأکید میکند که این ساغر نمایانگر دل پر از درد و خون محبوبش است، و خودش را مانند آبلهای میداند که به شدت از آتش عشق رنج میبرد.
این ساغر می که بر کف دست من استدانی که چراست نازنینم پیوست؟
هوش مصنوعی: این جام می که در دستانم است، میدانی چرا همیشه عزیزم در کنار من است؟
چون آبلهایست دل پر از خون او نیزز آتش دارم چو آبله بر کف دست
هوش مصنوعی: دل او مانند آبلهای پر از خون است و من نیز چون آبلهای متعفن بر کف دست، از آتش درونم رنج میبرم.