شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: در این شعر، با آمدن عید و فرارسیدن فصل شادی و نشاط، مفهوم پارسایی و روزه‌داری شکسته می‌شود و گل‌ها نیز به مانند روزه‌داران روی به زیبایی و شکوفایی می‌آورند. شاعر اشاره می‌کند که زمان خوشی و شادی است و دیگر نباید جام شراب را از دست گذاشت؛ بنابراین، از لذت و نشاط کنونی بهره‌برداری شود.
عید آمد و ساز پارسایی بشکستگل نیز چو روزه رخت برخواهد بست
هوش مصنوعی: عید فرا رسید و نشانههای پرهیزکاری از بین رفت. گل هم به مانند روزه که به پایان میرسد، رخ مینماید.
دوران شرابست، مخب الّا مستگل بر سر پایست، منه جام از دست
هوش مصنوعی: زمان شادی و خوشی است، هیچ غصهای را به دل راه نده. فقط لبخند بزن و بگذار که مینوشی، جام را از دست نگذار.