شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از عشق و دلتنگی صحبت می‌کند. او می‌گوید که دلش همواره به دنبال محبت معشوق است و هر شب غم او همراهش است. همچنین، تصویر چهره معشوق را در آب می‌بیند و این تصویر برایش الهام‌بخش و دوست‌داشتنی است. شاعر بیان می‌کند که فکر معشوق همواره در ذهنش می‌دود و او را از خواب بازمی‌دارد.
تا دل بهوا جویی مهرت برخاستهر شب غم تو تا بسحر مونس ماست
هوش مصنوعی: هر شب که دل به یاد تو میافتد، تا صبح غم وجود تو همراه ماست.
عکس رخ تو در آب جوید همه شبپیک نظرم که می دود از چپ رواست
هوش مصنوعی: تصویر چهرهات در آب همیشه در جستجوی من است و در تمام شب، نماد و نشانهات در دل من می‌دود و از طرف چپ به سمت راست میرود.