تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۶۷

زلف سیهت که آشیان دل ماستشوریده و آشفته بسان دل ماست
اورا پس از این ، گرچه زیان دل ماستبر باد مده خان و مان دل ماست