شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: در این شعر به اهمیت اندیشه و تفکر انسان اشاره شده است. شاعر می‌گوید که جهان مادی ما، شامل جسم و جان، از سوی دیگر، تحت تاثیر اندیشه ماست. همچنین اشاره می‌کند که ما در حالتی متناقض از احساسات قرار داریم؛ هم برهنه و بی‌پوشش و هم در عین حال شاد و گریان. به نوعی وجود ما شبیه شمعی است که در تاریکی می‌تابد و این تضادها نشان‌دهنده پیچیدگی‌های انسانی هستند.
ای هست وزنیست برتر اندیشۀ ماستزان سوی جهان جسم و جان بیشۀ ماست
هوش مصنوعی: عنوانی که برتر از تمامی افکار ماست، وجود دارد. از آن طرف دنیا، جسم و جان ما در آن مکان نمایان است.
پوشیده برهنه ایم و گریان خندانزین روی چو شمع شب روی پیشۀ ماست
هوش مصنوعی: ما ظاهراً در لباس و چهرهمان یک راز پنهان داریم. در عین حال که ممکن است خوشحال و خندان به نظر بیاییم، در دلمان اوضاعی ناگوار داریم. مانند شمعی در شب که در عین نورافشانی، درونش در حال ذوب شدن است.