شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به توصیف زیبایی محبوب خود می‌پردازد. او از زلف‌های پریشان محبوبش سخن می‌گوید که هر حلقه از آن به نوعی جدا شده و زیبایی‌اش را بیشتر می‌کند. همچنین، خال سیاه روی صورت محبوب را به ستاره‌ای در پیکر ماه تشبیه می‌کند، به این معنا که این خال زیبایی خاصی به چهره او می‌بخشد.
از روی تو زلف پاره یی بگرفتستهر حلقه ازو کناره یی بگرفتست
هوش مصنوعی: هر حلقهای از زلف تو، پر از زیبایی و جاذبه است و به نوعی به ما نشان میدهد که چطور زیبایی تو بر روی من تأثیر گذاشته است.
وان خال سیاه بر رخت پنداریدر پیکر مه ستاره یی بگرفتست
هوش مصنوعی: آن خال سیاه که بر روی صورتت است، گویی ستاره‌ای در چهرهی ماه جای گرفته است.