شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تأثیر عمیق اندیشه و عشق معشوق بر دل خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که وقتی فکر معشوق در دلش جا می‌گیرد، تمامی آرزوها و خواسته‌های او آرام می‌شوند. همچنین، هرگونه فتنه و شوق که در دلش به وجود می‌آید، تنها به یاد زلف معشوق او می‌پردازد و به آنجا می‌رسد.
اندیشۀ تو چو در دل ما بنشستدلرا همه آز و آرزوها بنشست
هوش مصنوعی: وقتی که فکر و خیال تو در دل ما جا گرفت، دیگر دل ما از تمام خواستهها و آرزوها خالی شد.
هر فتنه که خواست روز بازاری تیزدرحلقۀ زلف تو بسودا بنشست
هوش مصنوعی: هر رخدادی که بخواهد در یک روز شلوغ و پر هیاهو آغاز شود، به آرامی و در پی جذبه و زیبایی تو به دام میافتد.