شمارهٔ ۱۱۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و شگفتی چهره‌ی لاله اشاره می‌کند که چقدر دلربا و خندان است. در کنار آن، چشم نرگس هم به خاطر این زیبایی حیرت‌زده و شگفت‌زده است. شاعر به تصویری از زیبایی روی لاله می‌پردازد که مانند نوری درخشان به چشم می‌آید و برعکس، چشمی که آن را می‌بیند نیز به زیبایی آن خو گرفته و جذبش شده است.
از بس که رخ لاله خوش و خندانستچشم تر نرگس اندر و حیرانست
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و شادی چهره‌ی گل لاله، چشم نرگس با حسرت به او نگاه می‌کند و حیران شده است.
رویی که بچشم می در آید اینستچشمی که بروی می در آید انست
هوش مصنوعی: چهرهای که به چشم می‌آید، همان چشمی است که بر روی آن تصویری درخشان نمایان میشود.